Reklamsız Sözcü

Hayat ve ben İstanbul’da mücadeleyi seçtik

Aşk Laftan Anlamaz dizisinin Hayat’ı...
Yüksel ŞENGÜL
03:1210 Temmuz 2016
Hayat ve ben İstanbul’da mücadeleyi seçtik
Aşk Laftan Anlamaz dizisinin Hayat’ı...

Hayat da benim gibi İstanbul'a gelen bir genç kız. O Giresun'dan ben Bandırma'dan. Hayat ve ben, İstanbul'da mücadeleyi seçtik.

Ek­ra­nın ro­man­tik-ko­me­di tar­zın­da­ki se­vi­len di­zi­si Aşk Laf­tan An­la­ma­z'­ın Ta­rab­ya'da­ki se­tin­de bu­luş­tuk Han­de Er­çe­l'­le… Ha­yat ka­rak­te­ri­ni hak­kı­nı ve­re­rek oy­na­yan genç ve gü­zel oyun­cu­nun ka­me­ra dı­şın­da da göz­le­ri­nin içi gü­lü­yor. Çıl­gın Der­sa­ne Üni­ver­si­te­de, Ha­yat Ağa­cı ve Gü­ne­şin Kız­la­rı'n­dan son­ra ilk baş­ro­lü­nü oy­na­yan Er­çe­l'­le soh­be­ti­mi­ze aşk­tan baş­la­dık.

70

– Aşk ger­çek­ten de laf­tan an­la­maz mı?
Ha­yat di­zi­de de iz­le­di­ği­niz gi­bi aş­kı he­men ka­bul­len­mek is­te­mi­yor. Bun­da bi­raz Ka­ra­de­niz­li olu­şu­nun da et­ki­si var ta­bi­i. Ha­yat, aşk ko­nu­sun­da çok ace­mi, çok bil­gi­siz.
– Han­de öy­le mi?
(Gü­lü­yor) Ben aş­kı ta­nı­yo­rum. Bu ne­den­le de si­zin so­ru­nu­za gö­nül ra­hat­lı­ğıy­la, evet aşk laf­tan an­la­maz di­ye­bi­li­rim.
– “Ha­ya­t'­ı ken­di­me çok ben­ze­ti­yo­ru­m” de­miş­sin…
Ha­yat da be­nim gi­bi İs­tan­bu­l'­a ge­len bir genç kız. O Gi­re­su­n'­dan ben Ban­dır­ma'dan. Ha­yat ve ben, İs­tan­bu­l'­da mü­ca­de­le­yi seç­tik.
– Se­nin ai­len Ha­ya­t'­ın­ki gi­bi zor­luk çı­kar­dı mı?
(Gü­lü­yor) Yok, Ha­ya­t'­ın ai­le­si, özel­lik­le ba­ba­sı ‘İş bul­maz­sa ge­ri dön­sü­n' di­yor ama be­nim ba­ba­mın öy­le bir ka­ra­rı ol­ma­dı. Ai­le ko­nu­sun­da ben Ha­ya­t'­tan da­ha şans­lı­yım. Ba­na bas­kı uy­gu­lan­ma­dı. Ha­yat öz­gür­lük­ten ya­na ol­sa da ai­le­si hep te­pe­sin­de. Ben öz­gü­rüm ve ai­lem hep ya­nım­da­dır.

69

– İzleyenler merak ediyor. Hayat'la Murat'ın geleceği sana göre ne olur?
İkisi de inatçı olduğu için aşkı kabullenmeleri biraz zaman alacak ama sonunda ikisi de pes edecek. Tabii bu arada yaşanacak bol miktarda sürprizlere tanık olacağız.

SORUMLULUĞUM ARTTI

– Oyun­cu­luk eği­ti­mi alı­yor mu­sun?
Oyun­cu­luk ko­nu­sun­da­ki ho­cam Bey­ti En­gi­n'­dir. Ka­me­ra önü­ne geç­me­ye baş­la­dı­ğım­dan be­ri Bey­ti
Be­y'­le ça­lış­ma­la­rı­mı da sür­dü­rü­yo­rum. Oyun­cu­luk için en bü­yük ders, bol bol ka­me­ra önü­ne geç­mek­tir.
– Bu di­zi­ye “E­ve­t” de­me­nin ne­den­le­ri…
Gü­ne­şin Kız­la­rı ad­lı di­zi­dey­dim son ola­rak. Onun ar­dın­dan fark­lı bir rol, fark­lı bir di­zi­nin ha­yal­le­ri­ni ku­ru­yor­dum. Der­ken, Bi Ya­pı­m'­dan se­nar­yo ge­lin­ce se­vinç­ten çığ­lık­lar at­tım. Ha­yat gel­miş­ti ha­ya­tı­ma.
– Bu ilk baş­ro­lün…
Di­zi­de­ki ilk baş­rol mut­lu­lu­ğu­mu her sa­bah gü­ne göz­le­ri­mi açar­ken bi­le ya­şı­yo­rum. Bu el­bet­te bü­yük bir so­rum­lu­luk­tur.
– Bu baş­ro­le ge­le­ne ka­dar han­gi di­zi­ler ol­du?
Çıl­gın Der­sa­ne Üni­ver­si­te­de, Ha­yat Ağa­cı, Gü­ne­şin Kız­la­rı ve şim­di de Aşk Laf­tan An­la­maz.
– Bu­rak De­ni­z'­le bu ilk bu­luş­ma­nız… Na­sıl bir part­ner?
Bu­rak De­niz de be­nim gi­bi işi­ne, oyun­cu­lu­ğu­na aşık bi­ri­si. O da be­nim gi­bi ka­nıy­la ca­nıy­la ka­me­ra önün­de mü­ca­de­le ede­rek can­lan­dır­dı­ğı ka­rak­te­ri en iyi şe­kil­de ek­ra­na ta­şı­ma­ya ça­lı­şı­yor.
– İz­le­yen­le­ri gü­lüm­se­ti­yor­su­nuz…
Bu be­ni çok mut­lu edi­yor. İnsanlara di­zi­mi­zi iz­ler­ken te­bes­sü­mü ha­tır­la­ta­bi­li­yor­sak, ne mut­lu bi­ze.
– Ta­nın­mak, ün­len­mek ne gi­bi duy­gu­lar ya­şa­tı­yor Han­de Er­çe­l'­e?
Oyun­cu ola­rak ün­len­dik­çe so­rum­lu­luk­la­rı­mın da art­tı­ğı­nın bi­lin­cin­de­yim. An­cak in­san­la­rın be­ni ta­nı­ma­sı, teb­rik et­me­siy­le mut­lu­luk­tan uça­cak ha­le ge­li­yo­rum.

71

YÜREĞiMDEYDi

– Se­nin için “Ek­ra­na ya­kı­şı­yo­r” di­yor­lar.
Ro­lü­mü ya­par­ken müm­kün ol­du­ğun­ca do­ğal ol­uyorum. Sa­nı­rım se­yir­ci­ye de bu ge­çi­yor.
– Han­de Er­çe­l'­in oyun­cu­luk öy­kü­sü na­sıl baş­la­dı, na­sıl ge­liş­ti?
Oyun­cu­luk kü­çük yaş­lar­dan be­ri hep yü­re­ğim­dey­di za­ten. An­ne­me hep ‘Bir gün İs­tan­bu­l'­a gi­dip bir ajan­sa ka­yıt yap­tı­ra­ca­ğı­m' der­dim. Son­ra üni­ver­si­te için İs­tan­bu­l'­a ge­lin­ce ba­bam, ‘O­ku­lu­nu as­la ih­mal et­me' de­di. O ara­da Rah­şan Ha­nım (me­na­je­ri)'la ta­nış­tım. O ka­dar çok de­ne­me çe­ki­mi­ne ka­tıl­dım ki, be­nim oyun­cu­luk ha­ya­tım de­ne­me çe­kim­le­riy­le de­vam ede­cek di­ye dü­şün­me­ye baş­la­dım (gü­lü­yor). Der­ken, Çıl­gın Der­sa­ne Üni­ver­si­te­de'y­le baş­la­dım.

72

ŞORAY HEPiMiZ iÇiN BiR iDOL…

– Sos­yal med­ya­da “İş­te ye­ni Tür­kan Şo­ray ve iş­te ye­ni Ka­dir İna­nı­r” yo­rum­la­rı ya­pı­lı­yor…
Doğ­ru­su bu bü­yük mut­lu­luk ve­ren bir ben­zet­me. Tür­kan Şo­ra­y'­a ben­ze­til­mek ba­na onur ve­rir, gu­rur ve­rir. Sos­yal med­ya­da Bu­rak (De­niz)'la be­nim ve Tür­kan Şo­ra­y'­la Ka­dir İna­nı­r'­ın ko­laj­la­rı­nı gö­rün­ce mut­lu olu­yo­rum. Tür­kan Ha­nım, he­pi­mi­zin ido­lü. Ço­cuk­ken Tür­kan Şo­ray ve Ka­dir İna­nır film­le­ri­ni iz­le­me­ye ba­yı­lır­dım. Bu­rak (De­niz) da ger­çek­ten Ka­dir İna­nı­r'­a çok ben­zi­yor.
HİÇ ŞİKAYETÇİ DEĞİLİM
– He­de­fin he­def­le­rin ve ka­ri­yer plan­la­ma­la­rın­da ne­ler var?
En bü­yük he­de­fim oyun­cu­luk­ta zir­ve­ye çık­mak, al­kış­lan­mak, ödül­ler al­mak. Bu ara­da ai­lem­le, sev­di­ğim adam­la mut­lu ol­mak. Bir si­ne­ma fil­min­de mut­la­ka ka­me­ra önü­ne geç­mek is­ti­yo­rum.
– Bu yaz ça­lı­şa­rak ge­çe­cek ga­li­ba…
Bel­ki fır­sa­tı­nı bu­lur­sam iki üç gün­lü­ğü­ne ta­ti­le ka­ça­bi­li­rim. An­cak şi­ka­yet­çi de­ği­lim. Ka­me­ra önün­de ol­mak çok sevindirici.

SIRADAKİ HABER
Paylaş Tweet