20 şeritli yol yaptılar, tek bir araç bile geçmiyor: Mega proje boşa gitti

Myanmar'da yer alan dünyanın en geniş otoyolundan neredeyse günde tek bir araç bile geçmiyor. Milyarlarca dolar yatırım yapılan 20 şeritli yol en sıra dışı yapılar arasında yer alıyor.

Myanmar’ın askeri cuntası tarafından 2000'li yılların başında sıfırdan inşa edilen yeni başkenti Nepido, küresel çapta benzeri görülmemiş bir altyapı absürtlüğüne ev sahipliği yapıyor. 

Uluslararası kamuoyunda ve yabancı kaynaklarda geniş yankı uyandıran bu projelerin en dikkat çekici unsuru ise doğrudan parlamento binasına açılan, resmi adıyla Yaza Htarni Yolu olarak bilinen 20 şeritli devasa bulvar. Gidiş ve geliş yönlerinde 10'ar şeridi bulunan bu devasa yol, lüks peyzaj çalışmalarıyla donatılmış olmasına rağmen modern dünyanın en sıra dışı manzaralarından birini sunuyor.

HAYALET ŞEHİR OLARAK NİTELENDİRİLİYOR

Yaklaşık 4 kilometre uzunluğundaki bu mega otoyol, alışılmışın aksine günün hiçbir saatinde trafik yoğunluğuna sahne olmuyor. Resmi verilere göre 1 milyon civarında nüfusa sahip olduğu iddia edilen ancak yabancı uzmanlarca "post-apokaliptik bir hayalet şehir" olarak nitelendirilen Nepido'da, bu yoldan neredeyse tek bir araç bile geçmiyor. 

Şehri ziyaret edebilen az sayıdaki yabancı gazeteci ve gezgin, 20 şeritli yolun ortasına uzanarak hiçbir hayati tehlike yaşamadan rahatça fotoğraf çekilebildiğini aktarıyor. Yayalar için neredeyse hiçbir kaldırım veya geçiş altyapısının bulunmadığı bu devasa alan, bomboş görüntüsüyle adeta terk edilmiş bir film setini andırıyor.

HALK AYAKLANMASI İÇİN BİR ÖNLEM

Uluslararası analistler ve stratejistler, askeri rejimin böylesine abartılı ve işlevsiz bir yolu inşa etmesinin arkasında çok kritik askeri nedenler yattığını belirtiyor. En yaygın teoriye göre bu bulvar, olası bir halk ayaklanması, dış müdahale veya acil durumlarda askeri jetlerin ve dev kargo uçaklarının rahatça iniş-kalkış yapabileceği gizli birer uçak pisti olarak tasarlandı. 

Aynı zamanda, eski başkent Yangon'un dar sokaklarındaki protestolardan kaçan askeri yönetimin, toplumsal olayları daha kolay bastırabilmek ve askeri araçlara geniş manevra alanları sağlamak amacıyla bu izole ve devasa genişlikteki altyapıyı tercih ettiği vurgulanıyor. 

Milyarlarca dolarlık harcamayla hayata geçirilen bu proje, günümüzde rejimin ihtişam gösterisi çabasının ve harcanan devasa bütçelerin en çarpıcı sembolü olarak uluslararası basındaki yerini koruyor.