Bozkıra bırakılan 30 bizon bölgeyi şahlandırdı

Bilim insanları, bir ekosisteme kilit bir türün dahil edilmesinin ekolojik dengeleri nasıl kökten değiştirebildiğini gözler önüne seren çarpıcı bir çalışmaya imza attı. Times of India’da yer alan habere göre, 1987 yılında Kansas’taki bozkır alanına salınan 30 bizon, yaklaşık 30 yıl içerisinde bölgedeki bitki çeşitliliğini beklenmedik bir ölçekte artırarak doğal yapıyı tamamen olumlu yönde dönüştürdü.

Kansas'ın doğusundaki Konza Prairie Biyolojik İstasyonu'nda yürütülen kapsamlı araştırmada; bizonların otladığı alanlar, geleneksel sığır otlatılan bölgeler ve hiç büyük otçul bulunmayan araziler onlarca yıl boyunca kıyaslandı.

Elde edilen veriler, bizonların yıl boyunca otladığı alanlardaki yerli bitki çeşitliliğinin, otçul bulunmayan alanlara kıyasla yüzde 103 daha yüksek seviyeye ulaştığını ortaya koydu. Uzmanlar bu köklü değişimi, bizonların kendine has beslenme ve alan kullanım alışkanlıklarıyla açıklıyor.

DOMİNANT BİTKÜ TÜRLERİNİ BASKILADILAR

Belirli ot türlerine yoğunlaşıp bu alanlara düzenli olarak geri dönen bizonlar, dominant bitki baskısını kırarak diğer türlerin gelişmesine imkan tanıyor. Ayrıca toz banyoları ve çiğneme hareketleriyle toprakta yarattıkları fiziksel değişimler, farklı bitki türleri için zengin yetişme ortamları sunuyor.

Araştırmacılar, yaşanan bu artışın istilacı türlerden değil, tamamen bölgenin kendi öz yerli çayır bitkilerinden kaynaklandığını vurguluyor.

SIĞIRLARA GÖRE BİZONLAR DAHA ETKİLİ

Öte yandan çalışma, bizonların sığırlara kıyasla ekosisteme çok daha güçlü bir katkı sağladığını gösterdi. Sığır otlatılan alanlardaki çeşitlilik artışı yüzde 30 ila 41 seviyelerinde kalırken, yıl boyunca merada kalan bizonların yarattığı etki çok daha yüksek seyretti. Bizon varlığının sağladığı bu biyolojik zenginlik, bölgeyi 2011-2012 yıllarında yaşanan son dönemin en şiddetli kuraklığına karşı da dirençli kıldı.

Kuraklık döneminde geçici bir düşüş yaşansa da bizonların bulunduğu alanlar birkaç yıl içinde eski çeşitliliğine yeniden kavuştu. Uzmanlar, çeşitlenen bitki örtüsünün su ve besin kaynaklarını farklı biçimlerde kullanması sayesinde ekosistemin aşırı iklim olaylarını çok daha hızlı atlatabildiğini belirtiyor.