Eksi 50 derecede bile donmuyor: İşte dünyanın en tuzlu gölü
Antarktika'da yer alan ve ortalama yüzde 40'ı aşan tuz oranıyla dünyanın en tuzlu su kütlesi kabul edilen Don Juan Gölü'nün, sıfırın altında 50 dereceye düşen sıcaklıklarda dahi donmadığı açıklandı.
McMurdo Kuru Vadileri sistemindeki Wright Vadisi'nde bulunan göl, Ölü Deniz'den 1,3 kat, küresel okyanus ortalamasından ise yaklaşık 13,5 kat daha fazla tuz konsantrasyonuna sahip. Bölgedeki aşırı kuraklık ve yüksek buharlaşma oranları nedeniyle su kütlesindeki mineral yoğunluğu ekstrem seviyelere ulaşmış durumda. Yaklaşık 300 metre uzunluğa ve 10 santimetre derinliğe sahip olan bu küçük göl, benzersiz kimyasal yapısıyla bilim dünyasının odak noktası olmayı sürdürüyor.
KİMYASAL YAPISI SUYU ŞURUP KIVAMINA GETİRİYOR
Washington Üniversitesi jeokimyacıları tarafından yapılan analizlerde, göldeki tuz bileşiminin yüzde 90 ila 95'inin kalsiyum klorürden oluştuğu saptandı. Yüksek kalsiyum klorür oranı, suyun donma noktasını ekstrem düzeyde düşürürken akışkanlığını da doğrudan etkiliyor.
Uzmanlar, yoğun mineral birikimi nedeniyle göl suyunun standart musluk veya deniz suyundan çok daha vizkoz bir yapıda olduğunu ve adeta şurup kıvamına geldiğini bildirdi. Gölde kristalleşen mineraller arasında, literatüre bu bölgeyle giren "antarktikit" madeni de yer alıyor.
REZERVİN KAYNAĞI TARTIŞILIYOR
Gölü besleyen yüksek tuzlu su kaynağının kökeni hakkında bilim çevrelerinde iki farklı hipotez bulunuyor. Bazı araştırmacılar, göl yamaçlarındaki koyu çizgileri kaynak göstererek donmuş toprak üzerindeki sığ yeraltı sularının göle aktığını savunuyor.
Buna karşın 2017 yılında yürütülen hidrometeorolojik çalışmalar, suyun kimyasal yapısı gereği yalnızca derindeki tuzlu bir akiferden (yeraltı su kaynağı) beslenebileceğini gösteriyor. Bu derin kaynağın, bölgedeki Ferrar doleriti adı verilen jeolojik formasyonla bağlantılı olduğu tahmin ediliyor.
MARS’TA YAŞAM ARAŞTIRMALARI İÇİN DOĞAL LABORATUVAR
Don Juan Gölü; dondurucu soğuklar, aşırı kuraklık, yüksek tuzluluk ve yoğun ultraviyole radyasyon barındıran yapısıyla Mars yüzeyindeki çevre koşullarını simüle etmek için gezegendeki en ideal alan kabul ediliyor.