Estetik olsun diye diktikleri sarı çiçekler dengeleri altüst etti
Fransa'da 19. yüzyılda süs amacıyla ülkeye getirilen ve yüz yılı aşkın süre satışı yapılan su karanfili, kontrolden çıkarak ülkedeki su ekosistemlerini ve ekonomik faaliyetleri tehdit eden bir istilaya dönüştü.
19. yüzyılın başlarında Güney Amerika’dan Fransa’ya süs bitkisi olarak getirilen su karanfili, ülkedeki akarsu ve sulak alanlarda kontrol edilemeyen bir yayılım gösteriyor. Süs havuzları ve akvaryumlar için ithal edilen bitki, bugün yüzlerce kilometrelik su hattını kaplamış durumda.
İTHALAT 1830'LU YILLARA DAYANIYOR
Kayıtlara göre su karanfili, 1820 ile 1830 yılları arasında süs havuzlarını ve akvaryumları bezemek amacıyla Fransa’nın Languedoc bölgesine getirildi. Yüz yılı aşkın süre boyunca bahçe marketlerde serbestçe satılan tür, zamanla özel mülklerdeki havuzlardan nehir, gölet ve marsh alanlarına sıçradı.
Doğal ortamdaki ilk resmi tespiti 1988 yılında Nievre bölgesinde yapılan bitki, 1990’lı yıllardan itibaren yayılımını hızlandırdı. Fransa’nın batısından kuzeyine doğru yayılan tür; Marais Poitevin, Brenne ve Landes göletlerinin ardından Belçika sınırını da aştı.
GÜNEŞ IŞIĞINI KESERKEN OKSİJENİ AZALTIYOR
Uzmanlar ve su havzası yöneticileri, su karanfilinin ekolojik ve ekonomik etkilerini şu verilerle açıklıyor:
Hızlı büyüyen ve su yüzeyini tamamen kaplayan bitki, güneş ışığının alt katmanlara ulaşmasını engelleyerek yerel su bitkilerinin ve bağlı canlı türlerinin yok olmasına neden oluyor.
Yoğun tabaka suyun oksijen seviyesini düşürürken, nehir ve derelerin akış hızını yavaşlatıyor.
Kökleri zeminin 3 metre derinliğine kadar inebilen bitki, küçük bir köksap (rizom) parçası veya gövde kesiti üzerinden çelikleme yoluyla yeniden çoğalabiliyor.
Su yüzeyini kaplayan tabaka; balıkçılık, kano ve yüzme gibi faaliyetleri engelleyerek bölge ekonomisini olumsuz etkiliyor.
2007 YILINDA SATIŞI YASAKLANDI
Fransa devleti, bitkinin ticari satışını, taşınmasını ve doğal ortama salınmasını 2007 yılında tamamen yasakladı. Ancak yasak öncesinde geniş bir alana yayılan popülasyon nedeniyle kurumlar "tamamen yok etme" stratejisinden "yoğunluk kontrolü" modeline geçti. Günümüzde nehir birlikleri ve çevre ekipleri, mekanik kepçeler ve elle toplama yöntemleriyle bitkinin yayılımını kontrol altında tutmaya çalışıyor.
Fransa'da benzer bir yayılımın, yine süs bitkisi olarak ülkeye sokulan Brezilya su mercimeği (Myriophyllum aquaticum) türünde de yaşandığı bildiriliyor.