Üzerinden otomobil değil ayılar geçiyor: Otoyola 44 özel geçit inşa ettiler
Kanada'nın Alberta eyaletindeki Banff Ulusal Parkı'nın ortasından geçen Trans-Kanada Otoyolu, yıllarca vahşi hayvanlar için büyük bir tehlike oluşturdu. Trafiğin giderek artması ve araçlarla hayvanların sık sık çarpışması üzerine otoyolun iki tarafındaki doğal yaşam alanlarını yeniden birbirine bağlayacak özel geçitler yapılmasına karar verildi.
Yıllara yayılan çalışmaların sonunda 82 kilometrelik güzergahta hayvanların kullanabileceği 6 üst geçit ve 38 alt geçit olmak üzere toplam 44 geçiş noktası oluşturuldu. Sistemin kullanılmaya başlamasının ardından araçlarla vahşi hayvanların çarpıştığı kazaların yüzde 80'den fazla azaldığı belirlendi.
OTOYOLUN İKİ TARAFINA 82 KİLOMETRE ÇİT ÇEKİLDİ
Projenin temeli 1981 yılında, Banff Ulusal Parkı'ndan geçen Trans-Kanada Otoyolu'nun iki şeritten dört şeride çıkarılmaya başlanmasıyla atıldı. Yol genişletilirken artan trafiğin boz ayı, kara ayı, geyik, Kanada geyiği, kurt ve puma gibi hayvanlar üzerindeki etkisini azaltmak için farklı bir çözüm geliştirildi.
Hayvanların doğrudan otoyola çıkmasını engellemek amacıyla güzergah boyunca 82 kilometrelik çit sistemi kuruldu. Çitler hayvanları yolun altından ve üzerinden geçen özel yapılara yönlendirecek şekilde tasarlandı. Çalışmalar aşamalı olarak devam etti ve Banff'taki 44 geçitten oluşan sistem 2014 yılında tamamlandı.
Üst geçitler sıradan bir köprü görünümünde bırakılmadı. Üzerleri toprak, yerel bitkiler, ağaçlar ve kayalarla kaplanarak çevredeki doğal alanın devamı gibi görünmesi sağlandı. Alt geçitler ise farklı büyüklükteki hayvanların güvenli biçimde otoyolun diğer tarafına ulaşabileceği şekilde oluşturuldu.
BAZI HAYVANLARIN ALIŞMASI 5 YIL SÜRDÜ
Geçitler tamamlandıktan sonra hayvanların bunları hemen kullanmaya başlamadığı görüldü. Özellikle boz ayılar gibi temkinli türlerin yeni yapılara alışması 5 yıla kadar sürdü. Zamanla ise parkta yaşayan türlerin büyük bölümü geçitleri düzenli olarak kullanmaya başladı.
Yapılan gözlemler hayvanların geçit konusunda farklı tercihlere sahip olduğunu da ortaya çıkardı. Boz ayılar, kurtlar, geyikler ve Kanada geyikleri daha geniş ve açık geçiş noktalarını tercih ederken kara ayılar ve pumalar daha dar ve kapalı alt geçitleri kullanmaya eğilim gösterdi. Araştırmacılar ayrıca anne ayıların bu güzergahları yavrularıyla birlikte kullandığını ve geçiş noktalarının yeni nesiller tarafından da öğrenildiğini gözlemledi.
Sistemin en dikkat çekici sonucu ise kazalarda görüldü. Parks Canada verilerine göre çitler ve geçiş yapılarının kullanılmaya başlamasının ardından vahşi hayvanlarla araçların çarpıştığı kazalar yüzde 80'den fazla, geyiklerle yaşanan çarpışmalar ise yüzde 96'dan fazla azaldı. Geçitler bugün de kullanılmaya devam ediyor ve hayvan hareketleri kameralarla takip ediliyor.