Yumurta kabuklarını öğütüp metale karıştırdılar
ABD’de araştırmacılar, çöpe giden yumurta kabuklarını öğüterek magnezyuma kattı ve daha güçlü, daha sert bir malzeme elde etti. Yeni yöntemle, metal üretiminde kullanılan bazı kalsiyum bazlı maddelerin madenlerden çıkarılması yerine gıda atıklarından sağlanabileceği gösterildi.
Çalışma, North Carolina State University öncülüğündeki araştırmacılar tarafından gerçekleştirildi ve Journal of Magnesium and Alloys dergisinde yayımlandı. Araştırma ekibi, yumurta kabuklarının yaklaşık yüzde 95'inin kalsiyum karbonattan oluşmasından yararlanarak bu atığı doğrudan metal üretim sürecine dahil etti.
KABUKLARI TOZ HALİNE GETİRİP MAGNEZYUMA KATTILAR
Araştırmacılar önce yumurta kabuklarını ince bir toz haline getirdi. Ardından silindir biçimindeki magnezyum bloğuna küçük delikler açarak bu delikleri yumurta kabuğu tozuyla doldurdu. Hazırlanan blok daha sonra çelik bir silindirin içine yerleştirildi.
İşlem sırasında çelik bir parça magnezyumun üzerine baskı uygularken dakikada 300 devirle döndürüldü. Oluşan sürtünme ve basınç, yumurta kabuğu parçacıklarının magnezyumun içine karışmasını sağladı. Aynı süreçte kabuktaki kalsiyum karbonatın bir bölümü kalsiyum oksit ve kalsiyuma dönüşerek metalin yapısında değişiklik oluşturdu.
Sonuçta yumurta kabuğu içeren daha güçlü ve daha sert magnezyum bazlı kompozit çubuklar üretildi. Araştırmacılar yöntemin henüz bir kavram kanıtlama çalışması olduğunu belirtiyor; üniversitenin açıklamasında dayanımdaki artış için belirli bir yüzde verilmedi.
MADENDEN ELDE EDİLEN KALSİYUMA ALTERNATİF OLABİLİR
Magnezyum alaşımlarına mekanik özelliklerini geliştirmek amacıyla kalsiyum eklenebiliyor. Ancak bu maddelerin geleneksel üretiminde cevherin çıkarılması ve çeşitli işlemlerden geçirilmesi gerekiyor. Yeni yöntemde ise ihtiyaç duyulan kalsiyumun bir bölümü doğrudan atık yumurta kabuklarından sağlanıyor.
Araştırmacılara göre bu yöntem üretimdeki bazı aşamaları ortadan kaldırarak enerji kullanımını ve maliyeti azaltabilir. Hafifliği nedeniyle magnezyum ve alaşımları otomotiv, havacılık, elektronik ve biyomedikal uygulamalarda kullanılıyor. Ekip, geliştirdikleri yöntemin ileride farklı atık malzemeler ve metallerle de uygulanabileceğini düşünüyor.