Bu web sitesi ne yazık ki Internet Explorer 9 ve altını desteklememektedir. Lütfen web tarayıcınızı Internet Explorer 10 ve üstü bir sürüme yükseltiniz.
Ekran için çok teklif geldi hepsini kibarca reddettim
Ekran için çok teklif geldi hepsini kibarca reddettim
Duayen gazeteci Emin Çölaşan tartışma programlarını hiç izlemediğini söyledi. Çölaşan, “Bazı arkadaşların ‘gözlerini ekran hırsı bürümüş’ diye düşünüyorum. Ben bir sunucunun karşısında kurşun asker gibi duramam. Bana göre değil” dedi.
Emin ÖZGÖNÜL
Yaşam 9 Mayıs 2020 - 06:00

Emin Çölaşan ile Hürriyet Gazetesi'nde başlayan dostluğumuz 25 yıldır devam ediyor. Son 5 yıldır da SÖZCÜ Ankara bürosunda her gün görüşüyoruz. Bu süre içinde duayen gazetecinin ilginç özelliklerine tanık oldum. Mesela halen 1990'larda piyasaya çıkan eski model cep telefonu kullanır.

SMS ve e-posta göndermez ama gelen bütün mesajları dikkatle okur. Yıllardır aynı kilodadır. Bir duble dışında içki içmez ama 50 yıllık sigara tiryakisidir. Çok nadir sinirlenir. Bayram tatilinde bile çalışır.

Hiç kimseye söylemez ama maddi destek verdiği fakir öğrenci ya da işsiz garibanlar grubu vardır. Her ay gazeteye uğrayıp ondan bir zarf alırlar, o istemese de elini öpüp giderler.

YARIM PORSİYON YEMEK YERİM
Yıllardır 63 kiloda olduğunu söyleyen Çölaşan, “Yemekler çöpe gitmesin diye yarım porsiyoncu oldum” dedi.

Meslekte kaç yıl oldu? Kaç patronla hangi gazetelerde çalıştınız?

43 yıl oldu. Milliyet ve Hürriyet'te çalıştım. Şimdi 10 yılı geçti, SÖZCÜ'deyim. Bende iz bırakan patronlar Aydın Doğan, Erol Simavi ve Burak Akbay'dır. Kitaplarım 30'u buldu. Bazılarında satış rekorları kırıldı. Toplam satış 1.5 milyonu geçti.

Corona sizin hayatınızda neleri değiştirdi?

En çok zorlandığım, teknoloji özürlü olduğum için yasaklı günlerde yazı yazma olanaklarım kısıtlandı. Zira o günlerde gazeteye gelemiyorum. Coronadan önce ise akşamları çıkınca ya birileriyle buluşur, ya markete uğrardım. Evcil biriyim. Gece hayatım hiç yoktur. Ya televizyon izlerim, ya kitap okurum ve en geç saat 24'te yatarım.

Çölaşan eski model bir telefon kullanıyor.

BANA TERS GELİR

Teknoloji ile aranız yok. Bilgisayarı sadece yazı yazmak için mi kullanıyorsunuz? Televizyona niçin çıkmıyorsunuz?

Evet, gazetedeki bilgisayarı sadece haberlere bakmak ve yazı yazmak için kullanırım. Ötesinden anlamam. Evde bilgisayarım yok. Televizyonda saçma sapan tartışma programlarını hemen hemen hiç izlemem. Tartışma programlarına çıkan bazı gazeteci arkadaşlar için ‘Gözlerini ekran hırsı bürümüş' diye düşünürüm.

Ben gazetecilikte geleceğim yere gelmişim. Bu meslekte daha ötesi yok. Ekran şöhreti olma beklentisiyle işim olmaz. Ekran için teklifler çok geldi ama hepsini kibarca reddettim.

Bir sunucunun karşısında kurşun asker gibi dizilip saf tutacağım, konuşacağım… Veya ‘aman çağırsalar da ekranda boy göstersem' diye bekleyeceğim ve bir başkası beni yönetecek. O işler bana ters gelir.

Mesleğe başlayalı 43 yıl oldu

“Bayram tatilinde bile gazeteye gelip çalışırım. İzin günlerimi evimde kitap okuyarak geçiririm. Gece hayatım hemen hiç yoktur. Ya televizyon izlerim, ya kitap okurum ve saat 24'te yatmış olurum. Evimi severim. Gece hayatım yoktur.”

UĞUR MUMCU SIRDAŞIMDI
Çölaşan, merhum Uğur Mumcu için, “O benim dostumdu, sırdaşımdı” dedi.

Zeki Müren'den özür diliyorum

Çölaşan, “Beni hâlâ rahatsız eden bir anım var. Zeki Müren'e cinsel kimliğini açıklaması için ısrarla çok soru sormuştum. Şimdi pişmanım. Onun ruhundan özür diliyorum” dedi.

Türk basınına pazar sohbetleri geleneğini getiren sizsiniz. Ünlü siyasetçilerle, sanatçılarla, yeraltı dünyasından babalarla röportajlar yaptınız. Bunlardan aklınızda ilginç ne anılar kaldı?

Elbette çok ilginç anılar kaldı ama beni halâ rahatsız eden birini anlatayım. Büyük saygı beslediğim Zeki Müren'le evinde röportaj yapıyorduk. Planım ona ilk kez ‘Evet ben eşcinselim' diye itiraf ettirmekti. Ancak bu konuda sorduğum bütün soruları ustaca yanıtlarla geçiştirdi. Şimdi aradan yıllar geçti ve ben o ısrarım nedeniyle pişmanım. Zeki Müren'in ruhundan özür diliyorum.

Siz Hürriyet Gazetesi'nden kovulunca gazetenin santrali kilitlenmişti…

Evet hem gazetenin santrali ve hem de benim telefonum gerçekten kilitlendi. Yolda görenler etrafımı sarıyor, Hürriyet yönetimine atıp tutuyordu. O günlerde Filistin Caddesi'nde yürürken bir kadın yanıma geldi. “Emin Bey izin verirsen seni göğsünden öpmek istiyorum” dedi.

“Hayatım boyunca hiç kimseye yamanmadım, onun bunun gölgesi ve korumasına sığınmadım.”

Hiç böyle bir şey duymamıştım. Nedenini sordum, “Çünkü senin göğsünde görünmese de şeref madalyası var. Şerefli, haysiyetli bir gazetecisin'' dedi ve göğsümden öptü.

Aynı günlerde evden çıktım yürüyorum, karşıdan siyah araçlardan oluşan bir konvoy geliyor ve hepsi benim yanımdan geçerken sert bir fren yapıp durdu. Trafik tıkandı, öndeki arabadan Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer indi, hatırımı sordu, “Bu ne rezalettir, size geçmiş olsun” dedi.

ÖDÜN VERMEDİM

Yıllarca Erol simavi ile çalıştınız..

Erol Simavi Hürriyet'in patronuydu ve çalışmaktan onur duyduğum SÖZCÜ'nün sahibi Burak Akbay gibi gazetecilik dışında hiç bir işi yoktu. Cenevre'de yaşıyordu. Bir gün Ankara'ya geldi ve Hürriyet kadrosuyla birlikte, Hilton Oteli'nin restoranına gittik. Masaya oturduk Erol Bey “Hepiniz dinleyin” deyip şu anısını anlattı:

“İsviçre'deki Türk dişçime gittim. Orada temizlikçi bir Türk kadın çalışıyor, adı Meryem. Bana ‘Hangi gazetede çalışıyorsunuz?' diye sormaz mı? ‘Hürriyet'te çalışıyorum' dedim. Kız bu sefer ‘Aaa Hürriyet'te çok sevdiğim bir yazar var, Emin Çölaşan. Ona benden selam söyler misiniz' dedi. Görüyorsunuz yani, gazetenin sahibiyim ama beni tanıyan yok… Temizlikçi kız Emin'i tanıyor…”

Bu fotoğrafta Çölaşan 7 yaşında (sağda) kardeşi Refik'le beraber.

Herhangi bir ekibin adamı olup, beklentiye girdiğinizi de hiç duymadık…

Duyamazsın çünkü asla olmadım. Hayatım boyunca hiç kimseye yamanmadım, onun bunun gölgesi ve korumasına sığınmadım. Gazetecilik yaşamım özellikle Milliyet ve Hürriyet'te (Erol Simavi dönemi hariç) hep mücadele ile geçti.

Rahmetli Erol Bey çok büyük adamdı. Şimdi o açıdan SÖZCÜ'de çok rahatım. Karşılıklı sevgi ve saygıyla, dostça çalışıyoruz. Yazılara müdahale yok, patron çıkarları, iktidar korkusu falan yok.

Yani düşün ki genel yayın yönetmenin Metin Yılmaz, patronun Burak Akbay dahil herkes sana ‘Emin abi' diye hitap ediyor.

Bizim meslekte bir yere ulaşmak mı, yoksa ulaşınca orada kalabilmek mi zor?

Onurunla, birikiminle, yalakalık yapmadan, ilkelerinden ödün vermeden ve yalan yazmadan ulaşmak elbette çok zor ama bir yere gelince orada kalabilmek bence daha da zor.

HAVLAYAN KÖPEK ISIRMAZ

Türkiye'de en çok tehdit alan gazetecilerden birisiniz ama çok sık tek başınıza dolaşıyorsunuz. Tehditlere mi alıştınız, yoksa kader mi diyorsunuz?

Havlayan köpek ısırmaz. Hem alıştım hem de kader diyorum.

Gazetecilikte büyük hatalarınız veya eksikleriniz oldu mu ?

Ufak tefek hatalar olmuştur ama beni zorda bırakacak büyük bir hatam sanırım olmadı. En büyük eksiğim, Türkiye'yi gezemedim çünkü buna zaman yoktu.

Son güncelleme: 07:18 - 09.05.2020