Çağla Şıkel babasının ölümünü anlatırken zorlandı: “O anıyı silmek isterdim”

Ünlü manken ve sunucu Çağla Şıkel, psikolog Gökhan Çınar’ın sunduğu FÜG programında samimi açıklamalarda bulundu. Program sırasında yöneltilen bir soru karşısında duygulanan Şıkel, babasının ölümüne dair unutamadığı bir anıyı paylaştı.

ÇAĞLA ŞİKEL'İN EN BÜYÜK KORKUSU

Programda hayatına dair pek çok konu hakkında konuşan Çağla Şıkel, çocukluğundan beri ölüm korkusuyla mücadele ettiğini dile getirdi. Ünlü model, “Büyürken en çok zorlandığım duygulardan biri ölüm korkusuydu. Bu duygudan özgürleşmek isterdim” ifadelerini kullandı.

BABASININ ÖLDÜĞÜ ANI UNUTAMIYOR

Programın ilerleyen bölümünde ise Şıkel’e “Hayatında tek bir anıyı silme şansın olsa hangisini silmek isterdin?” sorusu yöneltildi. Bu soru karşısında kısa süre sessiz kalan ünlü isim, duygularını toparlamakta zorlandı.

Bir süre düşündükten sonra konuşan Şıkel, babasının vefatıyla ilgili unutamadığı o anı anlattı. “Babamın yerde yattığı anı unutmak isterdim” diyen Şıkel’in sözleri programda duygusal anlar yaşanmasına neden oldu.

Samimi açıklamalarıyla dikkat çeken Çağla Şıkel’in bu sözleri kısa sürede sosyal medyada da gündem oldu.

BABASI KALP KRİZİ GEÇİRMİŞTİ

2017 yılında babası Hüseyin Şıkel'i kalp krizi nedeniyle kaybeden Çağla Şıkel, o dönemi hayatının en önemli kırılma noktalarından biri olduğunu belirtti.

"Babamın kaybını zannedersem hayatım boyunca kurtulamayacağım bir travma ile yaşadım." diyen ünlü manken, daha sonra şu ifadeleri kullandı:

Çok ani bir kayıp oldu. Bu bir şok oldu aslında hepimiz için. Daha öncesinde bir iki kez kalp krizi geçirmişti ama hiçbir zaman babamızın gideceğini düşünmemiştik. Bir gün kendi ofisinde kalp krizi geçirdiğinin haberini aldık. Ambulans biraz geç gelmiş sanırım. Bu haberi alır almaz o yoldan nasıl gittiğimi hiç hatırlamıyorum. Babamın ofisine gittiğimde yerde öylece yatıyordu. Gömleğini açmışlardı. Ona sarılıp sarılmadığımı hatırlamıyorum sadece bağırdığımı hatırlıyorum. Bizi yaklaştırmamışlardı yanına. O an hayatıma kazınan bir tablo gibi oldu hep. Yerde yatışı hiç unutmam. Ne kadar güler yüzlü hatırlamak istesem de o an benim hayatımda hep kaldı. Kalmalı da bence. O benim babamdı unutmaya çalışmak gibi bir durumum yok. Sonrası bizim için çok zor oldu. İnanması ve kabullenmesi epey zaman aldı. Ölümün ne demek olduğunu bu şekilde anlamak hiç kolay olmadı. Hayatımda bundan sonra ani bir şey olur mu kaygısını taşıdım. İnsanı alt üst eden bir duygu bu. Babamın hayatta olmayacak olması bana şunları dedirtti; Keşke bir şeyler daha duysaydım ondan, onunla daha çok konuşsaydım ve daha çok sevseydim onu. Minik minik pişmanlıklar oluyor ve onun hiçbir zaman geri gelmeyeceğini bilmek gerçekten üzücü.