Issız adaya tekneyle yerleştiler: 100 yıl sonra imkansızı başardılar
Meksika’daki Kaliforniya Körfezi’nde 1923 yılında kimsenin yaşamadığı kayalık bir adaya yerleşen balıkçı ve eşi, imkansızlıklar içinde yeni bir düzen kurdu. Aradan geçen bir asrın ardından adada büyüyen yeni nesiller, balıkçılıkla başlayan bu süreci tekne turları ve dalış faaliyetleriyle turizm merkezine dönüştürdü.
Balıkçı Juan Cuevas Ramírez ve eşi Paula, 1923 yılında küçük bir tekneyle Meksika açıklarındaki ıssız El Pardito Adası’na yerleşti. Temel yaşam kaynaklarının bulunmadığı bu bir hektarlık kayalık ada, aile bireylerinin kuşaklar süren çalışmaları sonucunda günümüzde ziyaretçi çeken bir turizm ve balıkçılık noktasına dönüştü.
SİVRİSİNEK OLMAYAN BİR ADA ARADI
Juan Cuevas Ramírez, adaya yerleşmeden önce Cortez Denizi’ndeki birçok noktayı inceledi. Oğullarının aktardığı bilgilere göre Ramírez, sivrisinek bulunmayan ve balıkçılığa elverişli bir alan bulmak için araştırma yaptı. 1923 yılında Kaliforniya Körfezi’nin ortasında yer alan bir hektarlık El Pardito Adası’nda karar kılan Ramírez, eşi Paula ile birlikte buraya yerleşti.
SALYANGOZ KABUKLARINDAN EV İNŞA ETTİLER
Yerleşimin ilk yıllarında adada barınma ve temel yaşam malzemeleri bulunmuyordu. Çift, aile üyeleri için ev inşa etmek amacıyla geleneksel yöntemlere başvurdu. Salyangoz kabuklarından kireç üretmeyi öğrenen aile, bu yapım tekniğini kuşaktan kuşağa aktararak adadaki konut sayısını artırdı.
SU VE ULAŞIM SORUNU NASIL ÇÖZÜLDÜ?
Adada doğal içme suyu kaynağının olmaması ilk dönemlerde günlük yaşamı zorlaştırdı. Aile, başlangıçta içme suyunu adanın çok uzağındaki bölgelerden taşıdı. İlerleyen yıllarda tuz arıtma sistemleriyle donatılan teknelerin kullanılmaya başlanmasıyla su ihtiyacı karşılandı. Ulaşım ise ilk yıllarda yalnızca kano, kürek ve rüzgar gücünden yararlanılan yelkenli teknelerle sağlandı.
ADADA 16 ÇOCUK BİRLİKTE BÜYÜDÜ
Juan ve Paula çiftinin adadaki evliliklerinden dokuz çocuğu dünyaya geldi. Ramírez’in başka bir adada yaşayan bir kadından olan yedi çocuğu da adaya getirilerek eşi Paula tarafından büyütüldü. Çocukların tamamı küçük yaşlardan itibaren farklı balık türlerini avlamayı öğrendi. Tutulan balıklar hem ailenin tüketiminde kullanıldı hem de ada dışına satılarak gelir elde edildi.
BALIKÇILIKTAN TURİZME GEÇİŞ NASIL BAŞLADI?
Zamanla artan nüfusla birlikte yalnızca balıkçılığın geçim için yeterli olmayacağı görüldü. El Pardito Adası’nın dışarıdan gelen ziyaretçilerin ilgisini çekmesi üzerine aile üyeleri adayı turizme açma kararı aldı. Günümüzde adada yaşayan genç nesil, düzenledikleri tekne turları ve şnorkelli yüzme etkinlikleriyle geçimlerini sürdürerek yaşamlarını adada devam ettiriyor.