Türkiye'nin tek emekli köyü bu ilimizde
Emeklilik dönemini şehir hayatının gürültüsünden uzakta, doğayla iç içe geçirmek isteyen 35 emekli, yıllar önce bir araya gelerek Bilecik'te farklı bir yaşamın temellerini attı. Sakarya Nehri kıyısında kurulan ve bugün yaklaşık 100 kişinin yaşadığı köyde, sakinler hem kendi yiyeceklerini üretiyor hem de bahçeli evlerinde huzurlu bir hayat sürdürüyor.
Bilecik'in İnhisar ilçesine bağlı Çayköyü'nde bulunan Emekliler Köyü'nün hikayesi, 1996 yılında üç arkadaşın girişimiyle başladı. Nazif Turan, Olcay Günay ve Süleyman Özmen, doğayla iç içe bir yaşam alanı oluşturmak amacıyla 100 dönümlük arazide yapı kooperatifi kurdu. Sakarya Nehri kıyısındaki bölge, emeklilik yıllarını sakin bir ortamda geçirmek isteyenler için seçildi.
3 İLDEN 35 EMEKLİ BİR ARAYA GELDİ
Eskişehir, Sakarya ve Bilecik'ten toplam 35 emeklinin katıldığı kooperatifin çalışmaları sonucunda köydeki 38 evin inşaatı 2000 yılında tamamlandı. Yıllar içinde yerleşimin gelişmesiyle birlikte köy, bugün yaklaşık 100 kişinin yaşadığı bir yaşam alanına dönüştü.
HER EVİN KENDİ BAHÇESİ VAR
Emekliler Köyü'nü farklı kılan özelliklerden biri de evlerin geniş araziler üzerine kurulması. Her ev yaklaşık bir dönümlük alanda bulunurken, bunun yalnızca 80 metrekarelik bölümü konut olarak kullanılıyor. Arazinin geri kalanı ise bahçe, yeşil alan ve tarımsal faaliyetlere ayrılıyor.
Köy sakinleri günlerinin önemli bir bölümünü bahçelerinde geçiriyor. Evlerin çevresinde domates, zeytin, incir ve nar yetiştirilirken, toprakla uğraşmak emeklilik yaşamının günlük bir parçası haline geliyor.
KIŞLIK HAZIRLIKLARINI KENDİLERİ YAPIYORLAR
Köyde doğayla iç içe yaşam, kendi ihtiyaçlarını üretme alışkanlığını da beraberinde getiriyor. Sakinler bahçelerinden topladıkları ürünlerle salça ve tarhana hazırlıyor, zeytinlerinden zeytinyağı elde ediyor. Bazı aileler ise tavuk ve kaz besleyerek günlük yaşamlarını sürdürüyor.
KÖYÜN EN BÜYÜK ZENGİNLİĞİ KOMŞULUK
Emekliler Köyü'nde yaşamın önemli bir bölümünü komşuluk ilişkileri ve dayanışma oluşturuyor. Sakinler, bahçelerinde üretim yapmanın ve sakin bir ortamda yaşamanın yanı sıra birbirleriyle kurdukları dostluk bağlarının da bu hayatı özel kıldığını belirtiyor.
Sakarya Nehri kıyısındaki yerleşim, şehir hayatından uzaklaşarak emeklilik yıllarını doğayla iç içe geçirmek isteyenlerin yıllar önce kurduğu ortak hayalin bugünkü karşılığı olarak varlığını sürdürüyor.