Maç başladı, büyük bir televizyondan izliyorum. Fenerbahçe’nin ilerideki en son adamı ile gerideki en son adamını çok nadir gördüm aynı kadrajda. Öyle bir alan bıraktı ki sarı-lacivertliler, Devlet Demir Yolları’nın vagonlarını koyduğu hangar gibi. Alanya rahat rahat geldi, gitti, pas yaptı, gol attı. Alanyalılara “Pardon” diyen yok. Şampiyonluğa giden bir takımın orta sahasının bu kadar açık oynama şansı var mı!
İkinci yarı biraz toparlandılar, böyle olunca da kalite farkı ortaya çıktı. Fenerbahçe kalecisi çok rahat gözüküyor hareketlerinde. Rahat gözüküyorsun da o golleri o kadar rahat yemeyeceksin. Rahatlık başka bir şey ukalalık başka bir şey. Fenerbahçe kalecisi rahat hareket edeyim derken futbol ukalalığı yapıyor. O zaman da kalende golleri görürsün.
Şu gözüküyor ki Galatasaray berabere kaldıktan sonra, sarı-kırmızılılar gerileceğine sarı-lacivertliler gerilmiş. İkinci yarıda biraz kıpırdandılar da maçı çevirdiler.
Hakem iyi bir maç yönetti, oyunu kesmedi. Böyle olunca da akıcı bir maç izledik. Talisca çok kaliteli futbolcu olmasına rağmen maalesef bazen hakemlerden pozisyon dileniyor. O kalitedeki bir oyuncuya yakışmıyor. Sen zaten iyi futbolcusun iki hareketinle dün olduğu gibi maçı çözüyorsun. Bunlara gerek yok.
Tedesco ikinci yarıda oynattığı oyunla birinci yarıdakinin tahlilini herhalde yapacaktır.
Kerem’in, Fenerbahçe’ye geldiğinden beri oynadığı oyun fiyasko, yaptığı mücadele fiyasko. İyi oynamayabilir ama mücadelesinin böyle olmaması gerekir.
Alanyaspor iyi mücadele etti ama bir cümle vardır, “Benim adım Hıdır, elimden gelen budur” diye. Dün gece onu izledik.