Son 4 yılın şampiyonu, açılış maçına büyük bir hava ve tempo ile başlamalıydı ama durum öyle değildi. Saha içini bırakalım, kulübeye bakalım. Neden mi? Çünkü yedekler içinde santrfor ve kanat forvet bile yoktu. Bu durum bana çok acayip geldi. 23 gün sonra Şampiyonlar Ligi başlıyor ve bence şu anki görüntüde bir gariplik var. Başlarda coşku vardı ama kapalı savunmayı aşmakta zorlanan bir takım izliyorduk. Sara ve Torreira defansif olarak iyiler ama iş forvete desteğe gelince istenileni ilk yarıda yapamadılar.
Gol yollarında bütün gözler Osimhen’i arıyor. Yunus, Barış ve Sane sadece onu düşünürlerse Galatasaray’ın gol atma ihtimali azalır. Acil ihtiyaç, ofansif orta saha. Mertens’in oyun stiline benzer bir oyuncu takımı hücumda rahatlatabilir. Ligin yeni takımı Çorum, kurduğu kadroyla iyi savaştı. Tek gol umudu Osimhen çok zor bir açıdan sezonun açılış golünü atarken, kaleci Felipe’nin hatalı çıkışını affetmemişti. Golü atınca her zaman maç bitmiyor tabii. Galatasaraylı oyuncular büyük rahatlama yaşayınca, 6 dakika sonra sahaya bir kabus çöktü. Kiziridis’in nefis golü ile beraberlik gelmiş ve sonrasında Sanchez’in büyük hatasıyla Ramirez Çorum’u öne geçirmişti. Tam bir şok yaşıyordu Galatasaray. Kiziridis’in gördüğü doğru kırmızı kart maçı nasıl etkileyecekti? Osimhen olmasa maç gidiyordu ama o yine atmıştı golünü. “Yönetim istifa” sesleri ile oynanan bir açılış maçında bir puanla sahadan ayrılmak kötünün iyisi oldu...