Gaziler ve sorumsuzluk

Sevgili okurlarım, bundan yaklaşık iki yıl önceydi. Evde yaptığım bir yanlış hareket sonrasında omurgamın kırıldığı anlaşıldı.

Ameliyat olmalı mı olmamalı mı konusunda çok sayıda uzman hekimle konuştuk ve olmamaya karar verdik... Çünkü riskli bazı işlemler gerekiyordu.

Fizik tedavi için Ankara’da Gaziler Rehabilitasyon Merkezi varmış, tedaviye orada başladık. Orada benimle birlikte tedavi gören çok sayıda genç insanla tanıştım. Kimilerinin bacakları, kimilerinin ise elleri ve kolları kopmuştu.

İçlerinde kurşun yiyenler de vardı.

Onları ilk kez bu kadar yakından görüyordum. Bazen tedavimiz yan yana yataklarda

yapılıyordu.

Aslında o ortamda insanın gazetecilik damarları ister istemez kabarıyor ama sıkıntı yaratmasın diye hiçbirine bir şey sormadım...

Çünkü hepsinin, yaşadıkları o acı olayların ve travmanın etkisinde olduğu belliydi.

Kaderine razı olmuş gencecik insanlardı.

★★★

Türkiye’de çok önemli bir gerçek var.

Er gaziler.

Şu veya bu nedenle PKK teröründe yaralanan, organlarını yitiren erler. Subay ve astsubay gazilere devlet ayrı muamele ediyor, erlere ayrı.

Er gaziler bu devletin üvey evlatları. Subay ve astsubaylar MSB’ye bağlı iken erler Aile Bakanlığı’na bağlanmış.

Onlara orduevleri dahil askeriyenin her şeyi ve bütün tesisleri yasak!

Dernek Başkanı Erdem Çerçioğlu şöyle diyordu:

“Bizler sıvasız evlerden çıktık. Elimize kına yakıldı ve ölüme gönderildik. Vatana kurban edildik. 20’li yaşlarımızda dal gibi budandık... Bu son terör yasasına da karşıyız. Teröristi güldürüp gazileri ve şehit ailelerini üzmesinler.”

★★★

Bu er gaziler şimdi Ankara’da, haklarının öteki gazilerle eşitlenmesi için eylem yapıyorlar.

Ancak seslerini duyan yok. Hele TSK’nın üst kademeleri onları hiç duymuyor.

Peki ama bu süreçte çok önemli bir soru var.

Organlarını yitiren ve ömür boyu sakat kalan bu aslan gibi çocuklara devletin verdiği ‘gazilik’ maaşı ne kadar?

Belki inanmayacaksınız ama hemen söyleyeyim,

En yüksek maaş 60 bin lira!

Astsubay gaziler ortalama 140, subaylar 190 bin alıyor.

★★★

Yakın geçmişteki Genelkurmay Başkanı Hulusi Akar’ı tanırsınız. Hani 15 Temmuz darbe girişimde darbecilere esir düşen büyük komutan! Emekli olduktan sonra siyasete girip AKP milletvekili oldu. Şu anda Meclis’te Milli Savunma Komisyonu Başkanı.

Geçenlerde ABD’ye gitti ve bacakları kopuk olan ABD’li bir gazi ile çektirdiği fotoğraflar medyaya servis edildi.

Binlerce kilometre ötede ABD’li gazi ile fotoğraflar çektiren Bay Hulusi şimdi Meclis binasına birkaç yüz metre mesafede bekleşen ve açlık grevi yapan bizim gariban er gazilerimizi yanına kabul etmiyor, görüşmüyor.

Onları ziyarete AKP ve MHP dışında bütün partilerin temsilcileri geldi ama iktidar kesimi ortalıkta yok!

★★★

Ankara’da sessiz eylem yapan ve seslerini duyurmayı amaçlayan gazilerimizden bir grup dün bizim gazeteye, yanıma geldi, dertlerini anlattı.

Göğüslerinde devletin verdiği ama hiçbir işe yaramayan gazilik madalyaları vardı!

“Bu utanç verici gerçekleri lütfen yazın” dediler...

Ben de yazdım çünkü hadise yazılmayacak gibi değildi.

Yazdım ama kim takar!

Yazarın Diğer Yazıları