Futbolu ve futbolcuyu açlık yaşatır, iştahsızlık öldürür. Doygunluk desen farklı, onun ayrı bir kibri var. İştahsızlık başka. Sağlığın için dünyalar önünde olsa yemen gerekir ama lokmalar ağzında sıraya girer... Beşiktaş'ta durum biraz böyle.
Gençlerbirliği galibiyeti, kırmızı kart-penaltı tartışmalı pozisyonunda çıkacak karar Beşiktaş'ın lehine olsa belki daha da farklı bitecekti. Ancak Trossard-Vlahovic ikilisi dışında (Orkun ve Salih'i ayrı tutarak) Siyah-Beyazlı futbolcularda bir iştah sorunu vardı. Sanki ununu elemiş, eleğini asmış bir hava... Aynı iştahsızlık tribünlerde de vardı. Kocaeli maçından beri tribünlerde bir 'nezle' havası hakim zaten. Marsilya, Çorum maçlarındaki coşkudan eser yok... Tabii bunda Beşiktaş maçlarının gün-saat saçmalıklarının etkisi de yadsınamaz.
Son dönemde Italiano'nun sıkça yaptığı iki değişiklik var ki gerçekten karnıma ağrılar giriyor. Muazzam bir hoca olduğunu düşünmek ve rotasyonunun müthiş dar olduğunu görmekle birlikte; Kartal ve Taylan saha kenarına yeleğini çıkarıp geldiğinde başıma ağrılar giriyor.
Yine döndük iştaha... Biri genç; biri artık kendini göstermezse futbolu bitecek yaşta. İkisinin de takımdaki en iştahlı oyuncular olmak için sebepleri diğerlerinden daha fazla ancak yok işte, olmayınca olmuyor... Bir de Semih var tabii, Türk futbolundaki yetiştirme hatalarının son mahsulü... Arda'nın Real Madrid yaptığı seviye kadar olamasa da üst düzey bir kulübe gitse fiziği bu kadar şişer miydi? Hiç sanmıyorum...
Son kez iştah diyelim... Geçenlerde futbolcu ahlakı ve profesyonellik olarak Adriano'ya benzettiğim Trossard için hala aynı yerdeyim. Vlahovic de çok maç sonra Gomez esintisi sundu. Köşeye bıraktığı ip gibi giden toplarda Panzer'in izleri vardı... İkisi de kariyer olarak takımın en doygun oyuncuları olmalarına rağmen iştahsızlık belirtileri yok. Maçı rahat şekilde kazandıran da ikisinin iştahı oldu...