Satılmadık ne kaldı?

Sata sata bitiremediler bu ülkeyi...

Halkın vergileriyle yapılan ve İstanbul Boğaziçi’ni elmas kolye gibi süsleyen iki muhteşem köprü satılmamıştı...

1) “15 Temmuz Şehitler Köprüsü” eski adıyla “Boğaziçi Köprüsü”... Bu köprünün anlaşmaları 1970 yılında Başbakan Süleyman Demirel zamanında yapılmış, 1973 yılında Başbakan Naim Talu döneminde tamamlanmıştı.

2) Fatih Sultan Mehmet Köprüsü 1988 yılında Turgut Özal’ın başbakanlığı zamanında hizmete açılmıştı.

“Altın yumurtlayan tavuk” denilen ve yılda 600 milyon dolar gibi muazzam bir gelir sağlayan bu milletin köprüleri resmen satışa çıkartılmış bulunuyor.

Birileri de kalkmış:

“Satılmıyor. Köprülerin tapusu devlette kalacak” diyor.

Milleti aptal yerine koyuyorlar. 30 yıllığına bal gibi de satılıyor köprüler...

Tapu devlette olsa ne olacak ki?

İşletme hakkını devralacak olan (muhtemelen) yandaş şirket, köprülerden geçmek zorunda olan vatandaşları 30 yıl boyunca çatır çatır yolacak!

30 yıl bitince yeni bir satış olur, sonra bir 30 yıl daha!

Köprüleri millet yaptı, bedelini vergileriyle ödedi, kazancını ise birileri yiyecek!

Oysa âdil bir sistemde, köprülerin gelirleri millet için kullanılırdı...

★★★

Şimdiye kadar neler neler satıldı?

İYİ Partili Turhan Çömez “3.5 trilyon dolar vergi toplandı. 63.4 milyar dolarlık özelleştirme yapıldı” diyor ve soruyor:

“Ne oldu? Nerede bu paralar?”

Haklı bir soru:

“Evet, nerede bu paralar?”

Ekonomi yönetimi günü kurtarmak için hâlâ Londra’da tefecilerden yüksek faizle borç bulmaya çalışıyor.

Şimdiye kadar neler satılmadı ki?

- Şeker fabrikaları.

- Kâğıt fabrikaları.

- Çimento fabrikaları.

- Demir-çelik tesisleri...

- Sigara fabrikaları.

- TEKEL ürünleri (Rakı, sigara, vs)

- Limanlar.

- Enerji tesisleri.

- Ve daha birçok kuruluş...

★★★

Peki, satıldı da ne oldu?

Bunlardan alınan paraların vatandaşa bir yararı oldu mu?

Çalışanların ücreti, emeklilerin maaşı arttı mı?

Ekonomi düzeldi mi?

Vatandaşı mutfağı bollandı mı?

Gençler için iyileştirici, umut verici bir şeyler yapıldı mı?

Hayır! Bunların hiçbiri olmadı.

Turhan Çömez gibi herkes soruyor:

“Ne oldu o paralar?”

★★★

O köprülerden millet bayramlarda (yakınlarıyla bayramlaşmak için) ücretsiz geçiyordu.

Özelleşince ne olacak?

İşletmeyi devralacak şirketler o geleneği devam ettirecekler mi? Muhtemelen HAYIR...

Çünkü onların amaçları vatandaşa hizmet değil, vatandaştan para kazanmak!

Şimdi “Geçiş ücretlerine ek bir zam olmayacak” diyorlar. Peki yarın ne olacak?

Önümüzde Osmangazi, Çanakkale, Yavuz Sultan Selim Köprüleri ve Avrasya Tüneli gibi örnekler var... İşletmeci şirketler hepsine zam yağdırdı!

Özelleştirildiği vakit 15 Temmuz Şehitler ve Fatih Sultan Mehmet Köprüleri de zamlardan kurtulamayacak...

Tapuları devlette ama şirketlerin eli vatandaşın cebinde olacak!

TEBESSÜM

Kırkından sonra ne olacak?

Ağır hayat şartlarının altında bunalan genç bir adam “Halim ne olacak?” diye falcıya gitmiş... Falcı kadın, önündeki billûr küreye uzun uzun baktıktan sonra ışıldayan gözlerini müşterisine dikmiş:

“Sen” demiş “Kırk yaşına kadar çok ıstırap çekecek, üzüntülü, parasız ve yoksul bir hayat süreceksin...”

Adam sesi umutla titreyerek sormuş:

“Peki, ya 40 yaşımdan sonra ne olacağım? Zengin olacak mıyım?”

Falcı kadın tekrar billûr küresine bakarak “Hayır, zengin olmayacaksın ama çektiğin acılar sona erecek!” demiş...

Adam biraz daha umutlanmış:

“Nasıl yani? Rahata mı kavuşacağım?”

Falcı kadın tekrar billûr küresine bakmış:

“Hayır” demiş “Kırkından sonra artık bu hayata alışacaksın!”

GÜNÜN SÖZÜ

Akıl parayla satılmaz ama en çok para kazandıran da odur!

Yazarın Diğer Yazıları