Sevgili okurlarım, en başta Apo olmak üzere PKK’lı teröristlere af yasası birkaç gün içerisinde Meclis’te görüşülüp kabul edilecek ve böylece “Terörsüz Türkiye” özlemine kavuşmuş olacağız!
Bizim iktidar kesimi, başka bir deyişle AKP-MHP ortaklığı bu yasayı büyük bir sabırsızlıkla bekliyordu.
Bizim İmralı’daki elebaşı da öyle.
Yasa şimdi hazır ama ne ilginçtir, dün bu yazıyı yazdığım öğlen saatlerine kadar hiç kimse maddeleri ve işin ayrıntılarını bilmiyordu.
Bilinen tek şey var...
Bugüne kadar herhangi bir silahlı eyleme karışmamış olan üç bin dolaylarında terörist ilk aşamada cezaevlerinden tahliye edilecek.
Bugüne kadar yapılan hazırlıklarda neler yaşadık biz! Kulağımıza neler söylendi!
İlk koşul olarak PKK kendini feshedecekti.
Aslında bizimle oyun oynuyorlardı.
Fesih işlemini yerine getirdiklerini defalarca açıkladılar ama kim, nerede nasıl feshetmiş, bilinmiyor.
★★★
İkinci önemli koşul ise örgüt silah bırakacaktı! Bunların elinde binlerce, belki on binlerce silah var.
Bize yutturulmak istenen palavralara göre örgüt bu silahları devlete teslim edecekti!
Bu amaçla, Türk Milletini kandırmak için geçen yıl Irak Süleymaniye’de bir tiyatro sergilediler.
Mağaralardan tek sıra inen kadınlı erkekli, 40-50 kişiden oluşan bir grup düzgün bir sırayla onlar için hazırlanan çöp bidonuna geldiler...
Erkekler sinekkaydı tıraş olmuştu.
Kadın teröristler ise kuaförden yeni çıkmış gibiydi.
Sırayla geldiler ve içinde ateş yanan çöp bidonuna ellerindeki ağır silahları tek tek attılar.
PKK sözüm ona silah bırakmıştı ve o silahlar yanıyordu!
Burada bir şeye dikkat etmek gerekiyor, ellerindeki silahlar ıskartaya çıkarılmış çakaralmaz silahlardı.
★★★
Peki ama o gün Süleymaniye’de sergilenen bu tiyatrodan sonra PKK başka bir silah bıraktı mı?
Bırakılan silahları devlete teslim edeceklerdi.
Ettiler mi?
Hayır efendim etmediler...
Yani bizim yasa çıksa da çıkmasa da sonuç değişmeyecek!
O halde biz bunların hangi sözüne güvenip de onları affetmeye kalkışıyoruz!
★★★
Bu sorunun geçmişteki en ilginç örneğini bilmezsek bu konuda doğru karara varamayız.
Yine örgütle yaptığımız anlaşma doğrultusunda, 2009 yılında 100 kadar teröristin bizim Habur Sınır Kapısından Türkiye’ye geçiş yapmasını kabul etmiştik.
Adamlar hazırlandı.
Üzerlerinde üniformaları vardı.
Ancak bizimkilerin aklına son anda bir şey geldi. Grubun temsilcisiyle konuştular.
“Arkadaşlar bizim yasalarımız uyarınca hepinizin önce mahkemeye çıkıp bugüne kadar silahlı eylem yapmadığınız konusunda belge almanız gerekiyor.”
★★★
Habur Gümrük Kapısının bağlı olduğu yer bizim Silopi ilçesi.
Burada acele bir mahkeme kuruldu. Hakimleri ve savcısı bile vardı.
Başka bir deyişle çadır mahkemesi!
Mahkeme bu teröristleri sözüm ona yargıladı, o güne kadar herhangi bir silahlı eyleme karışmadıklarını birkaç saat içerisinde saptadı ve hepsini serbest bıraktı. Bir komedi oynanıyordu. Hem kendimize ve hem de bütün dünyaya rezil olmayı başarmıştık!
★★★
Bizlerden saklanan yasanın metni, imzalasınlar diye dün AKP milletvekillerine kapalı dosya içerisinde iletildi...
Ve metni görmeden hepsi ayrı ayrı boş kağıda imza attı!
Şimdi yasa çıkacak, bakalım bundan sonra neler olacak!
Böylesine bir ciddiyetsizlik ortamında PKK terörü bitecek mi, terörsüz Türkiye’ye kavuşacak mıyız...
Bu kez sonu iyi gelir inşallah!