Roma maçındaki yüksek tempo ve mücadelenin, Gaziantep karşısında oynanacak oyunu nasıl etkileyeceği merak ediliyordu.
Asıl mesele o maçın sonrasında istifasını açıklayan İsmail Kartal’ın dönüşü ve takımın 48 saati nasıl yaşadığı, hangi duygularla bu olayı yorumlamasıydı? Oyun başlayınca gördük. Gaziantep takımına oyun üstünlüğünü kabul ettiremeyen bir Fenerbahçe izliyorduk.
Kante, İsmail ve Guendouzi üçlüsü üretimden uzak ve etkisiz kalmışlardı. Bütün umutlar Greenwood’un sihirli ayaklarına bağlıydı sanki. Lukaku çok iyi niyetli, belli ki antrenmanlarda da iyi çalışıp formayı almış ama bence kesinlikle tam olarak hazır değil. Kerem, pas trafiğinde santrfordan istediği pasları alamadığı için kendi üretmek istedi. Guendouzi’ye attığı nefis pasa onun yaptığı vuruş çok kötüydü.
İkinci yarının ilk 10 dakikasında gol arayan ve kendine gelmiş bir Fenerbahçe izledik. Merkezden çıkışlar etkiliydi. Kerem’in şutunun direkten dönmesi ve Greenwood’un şutunun gol olmaması Fenerbahçe adına talihsizlik olmuştu.
İlerleyen bölümlerde yine kopuk kopuk oynayan bir takım izlemeye başladık. Oğuz, İrfan Can, Semedo ve Vedat Muriqi değişiklikleri gidişatı etkilememişti. Rakip ceza sahası içi ve çevresinde etkisiz kalan Fenerbahçe, gol şansını mucizelere bırakmıştı. Greenwood’un serbest vuruşunda top direkten dönünce mucize gerçekleşmedi.