İlk yarı kör dövüşü bir maç. İki taraf da iyi değil. Pozisyon da yok denecek kadar az. 45 artıda Lukaku’nun indirdiği topa Guendozi’nin güzel vuruşu ile gelen golle Fenerbahçe devreye önde giriyor. İkinci yarı başlayınca haliyle Göztepe için kaybedecek bir şey yok artık. Fenerbahçe bir türlü ikiyi bulamıyor.
Kendi seyircisi önünde oynamanın dezavantajını yaşıyor Fenerbahçe. Her harekette futbolcuların kulağı seyirciden gelecek tepkide ve hatada. Kimse hata yapmak istemiyor, bu yüzden de risk almıyorlar. Göztepeli oyuncular da zaten bunu hissettiler. Kontrollü olarak Fenerbahçe’nin üzerine gitmeye başladılar. Nitekim iki hatadan iki gol buldular. Ama öyle iki hata ki bir büyük takımın yapacağı hatalar değil. Guendouzi ters bir vuruşla rakibe asist yaptı. Skriniar zaten ağır adam, tek hamleli adam. Rakibi indirse kırmızı görecek, indirmese gol olacak. İkilem geçirdi kafasında, Göztepeli oyuncu bastı geçti ve golü yaptı. İki dakika sonra daha enteresan, kornerden gelen topta ön direkte iki Fenerbahçeli oyuncu var, önlerinde Göztepeli oyuncu var. Yahu kardeşim biriniz Göztepeli oyuncunun önünde durursunuz, diğeriniz arkada. Göztepeli oyuncu kafayı vurdu, golü attı. Bu tip golleri yersen şampiyonluğa oynama ihtimalin yok olur.
Diyeceksiniz ki Göztepe çok mu iyi oynadı? Hayır. İyi mücadele ettiler, Fenerbahçe’nin zaafını beklediler, sarı-lacivertliler de onlara istedikleri ikramları yaptı.
Kerem Aktürkoğlu yine bildiğimiz Kerem. Seyirciye hareket yapıyor, oyundan alınınca seyirci de yuhluyor. Şu bir gerçek, Kerem ağzıyla kuş tutsa artık Fenerbahçe seyircisine yaranamayacak. Bir de herhalde Kerem şunu bilmiyor. Yahu kardeşim seyirci ile oynanmaz. Seyirci ile oynamak ateşle oynamaktır. Göztepe hak etti, Fenerbahçe seyretti. Görünen o ki bu Fenerbahçe’den bir cacık olmaz.