Simon Kuper bu ifadeyi 1994’te kullandı, çok konuşuldu, çok tartışıldı bu söz. Türkiye için ise artık net bir şey var; ‘Türkiye’de futbol her şeydir.’ Günlerdir belki de yıllardır için de bulunduğumuz trajikomik durumun ifadesi bu. Yaşadıklarımızı normalle açıklamak zor olur. Masumiyetini tamamen yitirmiş futbolumuz, bahis ve tekelleşen şirketlerin oyuncağı haline geldi. Sistem sadece şiddeti ve kayırmacılığı körüklüyor. Taraftar değil, ‘seyirci’ yaratan bu sistemin Türkiye’de geldiği nokta bu.
Yöneticiler, futbolcular, taraftarlar, hakemler ve medyasıyla kimsenin derdi gerçeğin ortaya çıkması değil. Ben haklıydım, ben demiştim, ben söylemiştim gibi buna benzer tonlarca söz duyuyoruz. Meğerse herkes futbolun içindeki kirliliği görmüş. Ama niyeyse üstüne yatmış, gözlerini kapatmış. Kimsenin hakikatin ortaya çıkması gibi derdi yok. Benim tuttuğum takım bundan nasıl faydalanır, rakibin ayağı nasıl tökezler herkesin derdi bu.
Herkes liglerin ertelenmesi gerektiğini söylüyor. Peki ama yerine ne koyacaksınız? Var mı öneriniz. MHK ve TFF’yi nasıl şekillendireceksiniz. Her kurula benden biri olsun anlayışında mı olacaksınız yoksa futbolu nasıl kurtarırız derdine mi düşeceksiniz. Eski düzen devam etsin ama benim adamım olsun mu diyeceksiniz.
Federasyona bağlı tüm kurullar, şu an şikayetçi olan kulüplerin oluruyla kurulmuş. Hepsi kendine yakın bir ismi sistemin içine sokmuş.
Yaşanan o kadar olaydan sonra bir tane kulübün bile gelin sıfırdan yeni bir şey kuralım dediğini görmedim. Eğer mevcutla yeni bir şey kuracaksak, eskiyi değiştirmenin ne mantığı var. Yabancı MHK gelsin diyenlerin iki maç sonra yapacağı haberleri şimdiden hayal ediyorum. Aslında ekonomiden siyasete içinde bulunduğumuzun özeti futbol. Türkiye’de futbol her şeydir.