Rauf Denktaş’a yapılan vefasızlık!

Kıbrıs Türk halkı, Anavatan Türkiye’nin siyasi, askeri, maddi, manevi desteğiyle verdiği yüzyıllık varoluş mücadelesinde, bir halkın ulaşabileceği en onurlu mertebeye ulaşmanın 43. yıl dönümünü gururla kutluyor. Bu en yüce, en onurlu mertebe BAĞIMSIZ, EGEMEN DEVLET kurma başarısıdır.

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin (KKTC) Kurucu Cumhurbaşkanı Rauf Denktaş, devletin kuruluşunu 15 Kasım 1983’te bütün dünyaya duyurmuştu. Kıbrıs halkı bu aşamaya gelinceye kadar mücadelede inanılmaz özverilere katlandı, aç kaldı, susuz kaldı, evsiz kaldı, kanı döküldü, can verdi, dayanılmaz acılara katlandı ama teslim olmadı. Direndi ve başardı.

NEREDEN NEREYE

KKTC’nin 43. kuruluş yıl dönümünde, nereden nereye geldiğini anımsamalı. 1974 öncesinde 548 dolar olan kişi başına düşen milli gelir, yıllardır yaşamın her alanında süren insanlık adına utanç verici, hukuk dışı ambargo ve izolasyonlara karşın eğer 20 bin dolara çıkmışsa; her evin kapısının önünde 2 otomobil duruyorsa, her genç yüksek öğrenim görüyorsa, 20’den fazla üniversitesinde dünyanın dört bir yanından 100 bin öğrenci ve öğretim üyesi varsa, her yıl 3 milyon kişi ülkeyi ziyaret ediyorsa, dünyanın 80 ülkesi ile kendi limanlarından ticaret yapıyorsa, her yıl 100 bin kişi yurt dışı tatile gidiyorsa bunların kıymetini bilinmeli.

Bağımsızlık ve egemenlik için can veren şehitlerimizi, bu uğurda savaşan gazilerimizi, Kıbrıs halkına bir devlet emanet eden Kurucu Cumhurbaşkanı Rauf Denktaş, milli mücadeleye önderlik eden başta Dr. Fazıl Küçük olmak üzere tüm mücadele önderlerini saygı ve minnetle anıyoruz.

VEFASIZLIK ÖRNEĞİ

Milli Mukavemet Teşkilatı’nda görev yapmış, gazeteci-yazar Sabahattin İsmail’le konuşurken, büyük bir vefasızlıktan söz etti. Evet, 43. kuruluş yıl dönümü kutlanıyor, Denktaş’ın anıtına çelenk konuluyor ama daha 20 adım yürüseler açılmadan çürümeye yüz tutmuş Denktaş Müzesi de görülecektir.

10 yıl önce 8 milyon lira (3 milyon dolar) harcanarak inşa edilen ve 8 yıl önce teslimi yapılan Denktaş Müzesi, sahipsiz bırakıldı. Kapılar açık, camları kırık, duvar kaplamaları parçalanmış, tesisatı çalınmış, duvarlar ve zemin nemden kabarmış, yosunlaşmış, küflenmiş. Bina çürüyor, harabe görünümü almış, adeta yıkılmaya terk edilmiş. Ne geben var, ne giden...

İlginçtir, 4.5 yıldır başbakan olan Ünal Üstel, müzeyi açmak için kılını bile kıpırdatmıyor. Müzenin yapımı için Türkiye’nin, Türk ulusunun verdiği paraya yazık değil mi? Onca harcama müze binası bu hale getirilmesi için mi verildi? Bunun hesabını soran olmayacak mı?

KAN BEYNİME SIÇRADI

Denktaş Müzesi’nin durumunu KKTC’de sıkça dile getiren Sabahattin İsmail, kutlama törenlerinden sonra müzenin durumunu görmek için gittiğinde yaşadıklarını bize şöyle anlattı:

“Denktaş Müzesi’ni perişan bir durumda görünce kan beynime çıktı, öfkeden tansiyonum yükseldi. Boş binanın içinde yüksek sesle bağırıp vicdansızlığa isyan ettim. Birçok fotoğraf ve 3 video çektim. Bu fotoğrafları ve videoları, devleti yöneten vefasızlar görsün, utansın, halkımız bilsin ve hesap sorsun istiyorum.”

Siyasetçiler ilgilenmiyor. Milli kahraman için yaptırılan müze binasında bir bekçi bile yok. 14 Ocak, Rauf Denktaş’ın vefatının yıl dönümü. Ya bu müzeyi yıkın ya da ulusal kahramanın adına yaraşır biçimde düzenleyin.

OĞUL DENKTAŞ: UNUTTURMAK İSTİYORLAR

KKTC Toplumsal Adalet ve Mücadele Partisi (TAM) Genel Başkanı Serdar Denktaş, babası için yaptırılan müze binasının halini yakından biliyor. Rauf Denktaş’ın evladı olarak hükümetin müzeyi bu halde bırakmasının nedenini bize şöyle açıkladı:

“Rauf Denktaş adını unutturmak isteyen ama seçim maksadıyla kullanan iki tane parti var.

Milliyetçi geçiniyorlar ama işte milliyetçilikleri bu kadar. Müze binasının bu halden kurtarılması için defalarca gittik. Kamuoyuna yazılı, sözlü açık şekilde her türlü şikayetimizi yaptık. Kimsenin umurunda değil. Biz iktidara geldiğimizde yapacağız.

Mevcut Rauf Denktaş anıtını Maliye Bakanlığı dönemimde yaptık. O günden bugüne bir kez çevre düzenlemesi yapıldı. O çevre düzenlemesinin de süresi bitmişti. Bakımını yapan ekip ayrıldı. Dolayısıyla öylece atıl duruyor. Tören yapılacağı zaman asker geliyor sağ olsun. Allah razı olsun. Temizler, bahçenin bakımını yapar. Diğer günlerde ise atıl vaziyette durur.

TEMİZLİĞİNİ BİZ YAPIYORUZ

Tabii o manzara beni de çok üzüyor. Kaç defa arkadaşlarla birlikte toplanıp oraları elimizden geldiğince temizledik. Tamir yapamayız ama hiç değilse temizlik yapmıştık. Müze bakımsızlıktan tam anlamıyla perişan bir durumda. Milli kahramana karşı bu durumu büyük saygısızlık olarak görüyoruz.”

İstanbul Büyükşehir Belediyesi ile Lefkoşa Belediyesi müze ve çevresinin yapımını üstlenmişti. Bunun için hükümetin yapım işini Lefkoşa Belediyesi’ne devretmesi gerekiyordu. Ancak hükümet bu devir işlemini yaptırmadı.

Denktaş ailesi, son beş yıldır seslerini duyan hükümet yetkilisi olmadığından yakınıyor. Rauf Denktaş’ın onca eşyasını müzeye yerleştirmek isteniyor ama binaya bu haliyle girilmesi mümkün değil. Müze kısmının yer altında olması nedeniyle da yağmur suları içeriye doluyor. Daha önce konulmuş olan elektronik aygıtlar da kullanılamıyor.

Denktaş’ın vefatının 14. yılında, KKTC’nin kurucu cumhurbaşkanı, ulusal kahramanıyla ilgili durum ne yazık ki böyle...

Yazarın Diğer Yazıları