1900'lerin başında demiryolu hatlarını sabitlemek amacıyla Güney Afrika'dan California'ya getirilen ve daha sonra eyalet ulaştırma bakanlığı (Caltrans) tarafından da kullanılan otoban buz bitkisi, bölgedeki doğal yaşam alanlarını tehdit etmeye devam ediyor.
Yılda 1 metreden fazla genişleyebilen etli bitki türü; eyaletteki kayalık, kumul, plaj, çalımlık ve otlak alanları kaplamış durumda.
KUMUL YAPISI VE TOPRAK YAPISI DEĞİŞİYOR
Erozyonu ve toprak kaymasını önlemek amacıyla tercih edilen bitkinin, kıyı kumullarındaki doğal kum hareketini engelleyerek ekosistem yapısını bozduğu bildiriliyor. California İstilacı Bitki Konseyi (Cal-IPC) tarafından çevreye verdiği zarar ve yayılma hızı nedeniyle en üst seviye olan "Yüksek" kategorisinde sınıflandırılan türün yol açtığı diğer etkiler şunlar:
PlantRight verilerine göre bitki, topraktaki tuz oranını artırırken organik madde miktarını düşürüyor.
Biological Conservation dergisinde 2013 yılında yayımlanan bir araştırma ve Point Reyes Ulusal Parkı bilim insanlarının gözlemleri, söküm işleminden sonra bile toprakta kalan kimyasal değişimlerin yerli bitkilerin yetişmesini zorlaştırdığını gösteriyor.
Bitkinin toprağa değen her gövde parçası kök salabilirken, yüzlerce tohum içeren meyveleri bölgedeki kemirgenler, tavşanlar ve geyikler vasıtasıyla geniş alanlara taşınıyor.
SÖKÜM ÇALIŞMALARI SONRASI YERLİ TÜRLER GERİ DÖNÜYOR
Alanda yürütülen temizleme çalışmalarının ardından bazı bölgelerde olumlu sonuçlar alındığı kaydedildi. 2002-2004 yılları arasında Point Reyes Feneri yakınlarındaki 100 dönümlük alandan buz bitkilerinin temizlenmesinin ardından, alandaki yerli bitki türü sayısının ortalama iki katına çıktığı belirtildi.
2000'lerin başında yapılan temizliğin ardından, buz bitkisi örtüsünün altında yıllarca uykuda kalan yerli tohumların yeniden filizlendiği ve nadir bir tür olan Brand's phacelia bitkisinin bölgede tekrar görüldüğü bildirildi.
UZMANLARDAN TEMİZLİK VE RESTORASYON UYARISI
UC Tarım ve Doğal Kaynaklar Kurumu yetkilileri, bireysel mücadelede bitkinin kökünden tamamen temizlenmesi gerektiğini, geride kalan küçük parçaların bile yeni bir istilaya yol açabileceğini ifade etti.
2025 Cal-IPC Sempozyumu'nda paylaşılan Jack ve Laura Dangermond Koruma Alanı'ndaki 30 dönümlük restorasyon projesi verilerine göre; çalımlık alanlarda aktif tohumlama gerekirken, bazı sulak ve kumul alanların topraktaki mevcut tohum bankası sayesinde kendi kendine yenilenebildiği aktarıldı. Uzmanlar, kıyı restorasyonunun söküm işleminin ardından uzun süreli takip gerektirdiğini vurguladı.
