Rio Grande do Sul ile Santa Catarina eyaletlerini birbirine bağlayan tarihi demiryolu yapısı, günümüzde tek şeritli karayolu geçişi olarak kullanılıyor. Dijital içerik üreticisi Jon Morais tarafından kaydedilen ve 28 Mart 2026 tarihinde yayınlanan görüntüler, köprünün ulaştığı kırsal bölgedeki asırlık üretim tekniklerinin hâlâ canlı olduğunu ortaya koydu.
TEK ŞERİTLİ GEÇİŞTE ESKİ TRAFİK KURALI
Aslen tren geçişi için inşa edilen ve 100 yılı aşkın geçmişi bulunan köprü, günümüzde alternatif olarak yerel araç trafiğine hizmet veriyor. Köprüdeki geçiş güvenliği, sürücülerin karşı kıyıda ters yönden gelen bir araç olup olmadığını gözle kontrol etmesi esasına dayanan geleneksel bir yöntemle sağlanıyor.
Köprünün bitişiğinde yer alan 14 kilometrelik dağlık toprak yol, bölgede geleneksel geçimlik tarım yapan ve eski el işçiliği aletlerini kullanan yerel halkın mülklerine ulaşım sağlıyor.
ASIRLIK TARIM VE DEMİRCİLİK TEKNİKLERİ YAŞATILIYOR
Bölge sakinlerinden Adelino ve Luía çifti, endüstriyel tarım yöntemleri yerine yüzyıllar öncesine dayanan geleneksel teknikleri kullanmaya devam ediyor. Çiftlikte fasulye harmanlamak için "manguá" adı verilen geleneksel ahşap düzenek kullanılırken, şeker üretimi doğrudan açık ateşteki büyük kazanlarda geleneksel yöntemlerle yapılıyor.
Mülkte bulunan ve yaşayan bir müzeyi andıran alanda öküz pullukları, el yapımı sepetler, eski testereler ve el yapımı araçlar aktif olarak işlevini sürdürüyor. Çiftlik bünyesindeki küçük demirci ocağında ise ihtiyaç duyulan metal aletler doğrudan ateşle ısıtılarak dövülüyor ve sertleştirme işlemine tabi tutuluyor.
