Gölü besleyen kar örtüsünün azalması, kuraklık, yüksek sıcaklıklar ve suyun tarım ile yerleşim alanlarında kullanılması sorunu büyütüyor. Büyük Tuz Gölü'nün dışarıya akan bir nehri bulunmadığı için göle ulaşan su azaldığında kayıp büyük ölçüde buharlaşma yoluyla gerçekleşiyor ve göl giderek küçülüyor.
12 MİLYON KUŞ BURAYI KULLANIYOR
Büyük Tuz Gölü yalnızca büyük bir tuzlu su kütlesi değil, aynı zamanda kıta boyunca göç eden kuşlar için önemli bir beslenme ve dinlenme alanı. Bölgede 300'den fazla kuş türü kaydedilirken, yılda 12 milyona kadar göçmen kuş göl ve çevresindeki sulak alanlardan yararlanıyor.
Gölün besin zincirinin merkezinde ise tuzlu suda yaşayabilen tuzlu su karidesleri ve tuz sinekleri bulunuyor. Bunlar milyonlarca göçmen kuş için önemli bir besin kaynağı oluşturuyor. Su seviyesi düştüğünde tuzluluk artıyor; bu durum alglerin ve dolayısıyla onlarla beslenen tuzlu su karideslerinin üretkenliğini olumsuz etkileyebiliyor.
Su seviyesinin gerilemesi kuşların kullandığı sulak alanları da değiştiriyor. Özellikle sığ sular, çamur düzlükleri ve kıyı bölgeleri göç sırasında kuşların hem dinlendiği hem de beslendiği kritik alanlar arasında bulunuyor.
GÖL TABANI AÇIĞA ÇIKIYOR
Sorun yalnızca yaban hayatıyla sınırlı değil. Su çekildikçe daha geniş bir göl tabanı açıkta kalıyor. ABD Kongre Araştırma Servisi, gölün bazı bölgelerinde açığa çıkan tortuların toksik maddeler içerebildiğine ve düşük su seviyelerinin hava kalitesi açısından da risk oluşturduğuna dikkat çekiyor.
Büyük Tuz Gölü'nün kayıtlı en düşük günlük ortalama seviyesi 2022'de yaklaşık 1.276,6 metreye kadar gerilemişti. 2026'da göl yeniden düşük seviyelerle karşı karşıya bulunuyor; Utah eyaletinin güncel verileri de su seviyesini 'düşük' olarak sınıflandırıyor.
Gölün kurtarılması için son yıllarda su tasarrufu, göle ulaşan akışın artırılması ve sulak alanların korunmasına yönelik çalışmalar yürütülüyor. Ancak uzmanların üzerinde durduğu temel nokta değişmiyor: Gölün küçülmesini durdurabilmek için daha fazla suyun Büyük Tuz Gölü'ne ulaşması gerekiyor.
