Buenos Aires'in güneyindeki Pereyra Iraola Parkı'nda bulunan ağacın bilimsel adı Agathis alba. Malay Takımadaları'ndan 19. yüzyılda getirilen 12 ağaçtan günümüze ulaşabilen tek örnek olduğu belirtiliyor. Yaklaşık 1860 yılında dikilen ağaç, bölgenin en dikkat çekici doğal varlıkları arasında yer alıyor.
AY IŞIĞINDA PARLAYAN REÇİNESİYLE TANINIYOR
Kristal ağacının en ilginç özelliği, gövdesinden salgıladığı reçine. Ağaç kabuğundan gözyaşı damlalarını andıran şekilde süzülen bu madde, özellikle dolunay gecelerinde ışığı yansıtarak parlıyormuş gibi bir görüntü oluşturabiliyor.
Ağacın kristal olarak adlandırılmasının nedeni de bu parlak reçine. Buenos Aires Çevre Bakanlığının aktardığı bilgilerde de söz konusu özelliğe yer veriliyor. Bununla birlikte reçinenin ay ışığındaki parlaklığını ölçen bilimsel bir çalışmaya kaynak haberde yer verilmiyor.
Araukaryalarla aynı bitki ailesinde bulunan ağaç, 1992 yılında Buenos Aires eyaletinin Temsilciler Meclisi tarafından doğal anıt ilan edildi. Böylece hem tarihî geçmişi hem de bölgede hayatta kalan tek örnek olması nedeniyle koruma altına alındı.

12 AĞAÇTAN GERİYE SADECE BİRİ KALDI
Ağacın Arjantin'e getirilmesinin arkasında, 19. yüzyılda bölgede geniş arazilere sahip olan Leonardo Pereyra Iraola bulunuyor. Malay Takımadaları'ndan getirilen 12 fidanın zaman içinde 11'i yok olurken yalnızca bir tanesi yaşamını sürdürmeyi başardı.
1993 yılında çıkarılan 2680/93 sayılı kararnameyle ağacın çoğaltılmasına yönelik çalışmalar yapılması istendi. Özellikle tohum kullanılmadan, bitkinin kendi dokularından yeni örnekler elde edilmesi üzerinde duruldu. Ancak kaynakta aktarılan bilgilere göre şimdiye kadar başarılı bir çoğaltma gerçekleştirilemedi.
Kristal ağacı, 2007 yılında UNESCO Biyosfer Rezervi olarak tanınan Pereyra Iraola Parkı içindeki Juan Vucetich Okulu'nun bulunduğu alanda yaşamını sürdürüyor. Yaklaşık 200 kuş türüne ev sahipliği yapan park, aynı zamanda Buenos Aires eyaletindeki bitki çeşitliliğinin önemli bir bölümünü barındırıyor.
Uzmanların üzerinde durduğu en önemli konulardan biri ise ağacın geleceği. Aynı bölgede ikinci bir örneğinin bulunmaması ve çoğaltma çalışmalarından sonuç alınamaması, yaklaşık bir buçuk asırdır ayakta duran bu sıra dışı ağacın korunmasını daha da önemli hâle getiriyor.