Brezilya’nın Bahia kıyılarından yaklaşık 70 kilometre açıkta bulunan volkanik Santa Barbara Adası, biyoloji dünyasını şaşırtan bir hayatta kalma hikayesine ev sahipliği yapıyor. Adada yaklaşık 250 yıldır varlığını sürdüren bir keçi sürüsünün, hiçbir tatlı su kaynağı bulunmayan bu ekstrem koşullarda nasıl hayatta kaldığı bilimsel incelemelere konu oldu.
İZOLE BİR ŞEKİLDE NESLİNİ DEVAM ETTİRDİLER
Tarihi kayıtlar, keçilerin 18. yüzyılda sömürgeciler tarafından acil gıda kaynağı olarak adaya bırakıldığını gösteriyor. Ancak kolonileşme çabaları başarısız olup insanlar adayı terk ettiğinde, keçiler bu ıssız ve kurak ekosistemde kaderlerine terk edildi. Aradan geçen 2,5 asır boyunca sürünün, dış dünyadan tamamen izole bir şekilde neslini devam ettirdiği belirlendi.
TEK DAMLA SU İÇMEDİLER
Abrolhos Milli Deniz Parkı yetkilileri ve bilim insanları, bölgede yaptıkları uzun süreli gözlemlerde keçilerin doğrudan su içtiğine dair hiçbir kanıta rastlamadı. Uzmanlar, hayvanların sıvı ihtiyacını karşılamak için iki temel strateji geliştirdiğini tahmin ediyor:
Adada yaygın bulunan ve bünyesinde yüksek oranda su depolayan beldroega gibi etli bitkilerin ana sıvı kaynağı olduğu düşünülüyor.
Keçilerin zamanla deniz suyundaki tuzu süzebilecek veya vücuttaki suyu minimum düzeyde harcayacak şekilde fizyolojik bir değişim geçirmiş olabileceği üzerinde duruluyor.
EKOLOJİK DENGE İÇİN TAHLİYE EDİLDİLER
Keçilerin zorlu şartlardaki başarısı, adanın yerli ekosistemi için bir tehdit haline geldi. Chico Mendes Biyoçeşitlilik Koruma Enstitüsü (ICMBio), sürünün endemik bitki örtüsüne zarar verdiğini ve adada üreyen nadir deniz kuşlarının yuvalarını tahrip ettiğini raporladı. Bu doğrultuda, adadaki son 27 keçi geçtiğimiz dönemde tahliye edilerek koruma altına alındı. Bilim insanları, bu hayvanların sergilediği ekstrem dayanıklılığın şifrelerini çözmeyi hedefliyor
