İngiltere’nin Portsmouth kentinde yaşayan 21 yaşındaki Hugo Helms, akranları üniversite sıralarında diploma peşinde koşarken ezber bozan bir kariyer hamlesi yaptı. Okulun en çalışkan öğrencileri arasında yer almasına rağmen geleneksel eğitim sistemini 15 yaşında terk etme kararı alan Helms, masa başı meslekler yerine rotasını el emeğine çevirdi.
AYLIK 280 BİN TL KAZANIYOR
Tiyatro dersinde uygulamalı bir şeyler yapmak yerine sadece film izlendiğini fark ettiği an "Zamanımı boşa harcıyorum" diyerek okulu bırakan genç zanaatkar, ailesinin desteğiyle mesleki eğitimlerini tamamladı. Hugo bundan sonra, üniversiteye hazırlanmak yerine meslek okuluna gitmek istediğini ailesine söyledi. Ailesi de kararını destekledi. Çocuk liseyi bıraktı ve bir yıl boyunca annesiyle evde eğitim gördü. 2021 yılında marangozluk ve doğramacılık alanına adım atan Hugo, 5 yıllık süreçte kendi işini kurarak yıllık 50 bin sterlin (Yıllık yaklaşık 3 milyon 281 bin 690 TL, aylık 280 bin 684 TL) gibi olağanüstü bir gelire ulaştı.
"YAPAY ZEKA BENİM EL EMEĞİMİ ELİMDEN ALAMAZ"
Günümüzde dijital mesleklerin bile yapay zeka tehdidi altında olduğunu belirten Hugo Helms, zanaat mesleklerinin teknolojiye karşı en dayanıklı kalkan olduğuna inanıyor. Binalarda fiziksel güç, usta gözü ve el emeği gerektiren işlerin robotlar veya algoritmalarla ikame edilemeyeceğini vurgulayan genç marangoz, "Çatıyı yanlış monte ederseniz tüm bir aileyi tehlikeye atarsınız. Bu iş sadece para kazanmak değil, insanlığın temelini inşa etmektir" ifadelerini kullanıyor.
HEDEFİ GELİRİNİ İKİYE KATLAMAK
Kazancının büyük kısmını lüks harcamalar yerine işini büyütmeye, gelişmiş ekipmanlara ve kamyonetine yatıran 21 yaşındaki usta, şimdiden ilk evini satın almak için para biriktiriyor. Gelecek 5 yıl içinde yıllık gelirini 100 bin sterline çıkarmayı hedefleyen Helms, kurduğu Toolkit Conduct projesiyle de gençlerin mesleki eğitim almasını destekleyerek seminerler veriyor.
"İyi bir geçim sağlamak için üniversite diplomasına sahip olmanız gerekmediğinin en büyük kanıtıyım" diyen Helms, mavi yaka işlerin bir 'son çare' değil, gurur duyulacak bir kariyer tercihi olarak görülmesi gerektiğini savunuyor.
