Kış aylarının neredeyse yılın tamamına yayıldığı, kutup soğuklarının etkisindeki Kuzey Amerika ve Kanada'nın kırsal bölgelerinde dondurucu şartlara rağmen konutlar şaşırtıcı bir sıcaklıkta tutuluyor. Pek çok kişinin düşündüğünün aksine bu konfor, dev kombiler ya da gece gündüz aralıksız çalışan ısıtıcılarla sağlanmıyor. Bölgedeki mimarların ve yapı uzmanlarının temel felsefesi tek bir kurala dayanıyor: "Daha fazla enerjiyle ısıtmak yerine, üretilen ısıyı asla dışarı kaçırmamak."
ASIL SIR TOPRAĞIN TEMAS ETTİĞİ ZEMİNDE GİZLİ
Uzmanlara göre dondurucu iklimlerde en ölümcül enerji kaçağı çatılardan ya da pencerelerden değil, binanın oturduğu zeminden kaynaklanıyor. Donmuş toprakla temas eden temeller doğru korunmadığında, en güçlü ısıtma düzeneği bile enerjiyi toprağa kaptırarak yetersiz kalıyor. Bu gerçeğin farkında olan bölge mühendisleri, evlerin zemininde 15 santimetreyi aşan çok katmanlı, sert yalıtım bloklarını temel standardı haline getirmiş durumda. Zemin altına serilen bu koruyucu kalkan, soğuk havanın beton tabandan yukarı sızmasını tamamen engelliyor.
DAHA DÜŞÜK ENERJİ, DAHA YÜKSEK TASARRUF
Isı kaybı zemin düzeyinde durdurulduğunda, devreye giren düşük dereceli taban ısıtma sistemleri 40-45 derece gibi son derece ılımlı seviyelerde çalıştırılsa dahi tüm evi hamam gibi ısıtmaya yetiyor. Sıkıştırılmış dolgu, su ve nem yalıtımı, ısıtıcı kanallar ve özel yansıtıcı folyolarla örülen zemin yapısı, dışarıdaki dondurucu ayaza karşı kusursuz bir set çekiyor.
Ayrıca havayı ısıtıp kurutmak yerine doğrudan eşyaları ve ortamdaki kişileri ısıtan kızılötesi zemin filmleri de düşük enerji tüketimiyle maksimum verim sağlıyor. Uzmanlar, bu yaklaşımın sadece yeni yapılarda değil, mevcut konutlarda da zemin altı yansıtıcı levhalar ve kalınlaştırılmış kaplamalarla kolayca uyarlanabileceğini, faturayı yarı yarıya düşürmenin anahtarının "zemini kilitlemekten" geçtiğini belirtiyor.
