Hint Okyanusu’nun güneyindeki Kerguelen Takımadaları’nda 19. yüzyılda denizcilerin gıda kaynağı oluşturmak amacıyla bölgeye saldığı tavşanlar, adanın hassas ekosistemini tahrip etti.
Tavşanların aşırı çoğalması sonucu, denizcileri iskorbüt hastalığından koruyan ve bölgeye özgü tek bitki olan Kerguelen lahanası yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kaldı.
1874 yılında Britanyalı denizciler, olası gemi kazalarında karaya çıkan kazazedelerin beslenme ihtiyacını karşılamak amacıyla Kerguelen Takımadaları’na tavşan bıraktı. Ancak doğal yırtıcının bulunmadığı ve bitki örtüsünün otoburlara karşı savunmasız olduğu adada tavşan popülasyonu hızla kontrolden çıktı.
C VİTAMİNİ DEPOSU BİTKİ YOK OLMA EŞİĞİNDE
Gelişimi oldukça yavaş olan ve yüksek miktarda C vitamini içermesi nedeniyle geçmişte iskorbüt hastalığı tedavisinde kullanılan Kerguelen lahanası (Pringlea antiscorbutica), tavşanların yoğun otlatması nedeniyle adanın büyük bölümünde silindi. Günümüzde söz konusu bitki türünün sağlıklı örneklerine yalnızca tavşanların ulaşamadığı dik kayalıklarda ve çevre adacıklarda rastlanabiliyor.
Tavşan istilası adadaki Azorella gibi diğer yerli bitki türlerini de olumsuz etkiledi. Ortaya çıkan ekolojik boşluğu ise işgalci bir tür olan Acaena magellanica kapladı. Bitki örtüsünün tahrip olması, bölgedeki şiddetli rüzgar ve yağmurlarla birleşerek toprak erozyonunu hızlandırdı ve deniz kuşlarının üreme alanlarına zarar verdi. Ayrıca 1956'da adaya getirilen kediler, tavşanlarla beslenerek çoğaldı ve adadaki biyolojik dengeyi daha da karmaşık bir hale getirdi.
KORUMAYA ALINDI
Gelişmeler üzerine yetkililer, geçmişte serbestçe toplanan Kerguelen lahanasını koruma altına alarak tüketimini kesin olarak yasakladı. Bölgede başlatılan ekolojik restorasyon projeleri kapsamında, örneğin Yeşil Ada'da tavşanların temizlenmesiyle yerli bitki örtüsünün yeniden canlanmaya başladığı bildirildi.
Bilim insanları, adadaki ekolojik dengeyi restore etme çalışmalarını sürdürüyor.
