İbrahim Çolakoğlu 60 yaşında, 1987 yılında Mardin’deki çatışmada vücuduna isabet eden 9 mermi ile ağır yaralandı. Önce Mardin Devlet Hastanesi’ne sonra Diyarbakır’a götürüldü. Çolakoğlu GATA’da da 25 gün tedavi gördü. Hayata döndü . Karayollarında işe girdi ve emekli oldu.
Çolakoğlu’nun gösterdiği gazi kartı. Tek işlevi, şehir içi ücretsiz ulaşım.
Vücudunda hala o günlerin izleri olan Çolakoğlu askerlik görevi sırasında yaşadıklarını anlatırken, bir ismi Tümgeneral Osman Pamukoğlu’nu da özellikle anıyor. ‘’Benim için çok özel bir komutan Osman Pamukoğlu… Birlikte çok operasyona gittik. Askerini gözetir, ’gidip de dönmemek var diye bizimle helalleşir ‘benim aslanlarımsınız’ derdi. Benim için komutan odur’’ diyor.
Eşi de omurilik ameliyatı geçirten Çolakoğlu 56 bin lira maaş alıyor. Kızını banka kredisi alarak evlendirmiş, faizi ile birlikte 400 bin lira borcu var .‘’Ankara’ya gelirken de 5 bin lira borç aldım. Devlet gazisini borçlandırır mı?’’ diye soruyor. Çok farklı şeyler yaşadığı ABD seyahatini şöyle anlatıyor:
ABD GÜNLERİ
‘’Kuzenimin New Jersey’de lokantası var, bütün masraflarımı karşıladı beni davet etti, gittim. Gazi madalyamı da göğsüme takmamı istedi. Havaalanına indik, benim gazi olduğumu söylemiş, ABD’li görevliler karşıladı, özel bir bölgeden geçirdiler. Bir Vietnam gazisini bana tahsis ettiler, ‘Hoşgeldiniz’’ dedi. Polis selam durdu.
Daha sonraki bir gün kuzenimle alışveriş merkezine gittik. Orada benim ismimi anons ettiler. ’Türkiye Cumhuriyeti gazisi İbrahim Çolakoğlu merkezimizi ziyaret etmektedir. Kendisine hoş geldiniz diyoruz’ anonsu yapılınca herkes beni alkışladı. Nasıl bir gurur, nasıl bir sevinç, gözlerim doldu, bir de memleketimde yaşadıklarımı düşündüm.
Orada gaziler için özel hastaneler var, özel araç plakaları var, geçiş üstünlüğü ve park ayrıcalığı var. Tüm harcamalarını devlet karşılıyor. Bizde Aile Bakanlığı’nın verdiği kartlar ise belediye otobüsü dışında hiçbir işe yaramıyor.”
Başımın yarısı plastik
Gökşen GÖZCÜ: 1995’de Hakkari Yüksekova’da konvoy halinde pusuya düştük, başımdan yaralandım. Uzun süre tedavi gördüm ve cerrahi müdahale sonucu şimdi başımın yarısı plastik kaplama oldu. Olaydan sonra Hakkari ve Diyarbakır hastanelerinde yattım. Ameliyat oldum sonra Ankara’ya sevk ettiler.
‘ÇOK UZUN SÜRDÜ’
Askerden önce deri konfeksiyon işinde çalışıyordum. İyileşince İzmir’e döndüm çeşitli işlerde çalıştım ama yeniden sağlık sorunları çıktı ve işi bırakmak zorunda kaldım.
Sonra bana Marmaris Aksaz Deniz Üssü’nde iş verildi ve orada çalıştım. İzmir Tersane Komutanlığı’ndan emekli oldum, evliyim ve iki oğlum var.
Eşim de Ankara’daki bu mücadelenin bir an önce bitmesini haklarımızın verilmesini istiyor, bu kadar uzun süreceğini düşünmemiştim.
‘VAZGEÇMEYİZ’
Kesin kararlıyız, özlük haklarımızı almadan gitmeyeceğiz. Bu yakınlarda kademe zammı ile birlikte maaşım 57 bin lira oldu. Ama bizim derdimiz para maaş falan değil. Eşitlik adalet istiyoruz. Subay gazi, astsubay gaz, ve uzman erbaş gazilerin sosyal hakları, özlük hakları bize de tanınmalı, kademe ilerlemesi verilmeli. Mücadelemiz sürecek.
Pusuya düştük
Ekrem BAYSAL: 1992 yılında Elazığ’da vatani görevimi yaparken pusuya düştük. Terör örgütü PKKile saatlerce mücadele ettik, yoğun ateş altında kaldık. Omzumdan ve belimden ağır yaralandım. Uzun süren tedavi sürecinden sonra hayata döndüm. DSİ’de işe girdim. Askerlik öncesi Elazığ Askeri Hastanesi’nde asansör tamiri işi yaptım, İzmir de çeşitli yerlerde çalıştım. DSİ’den emekli olduktan sonra özlük haklarımız için mücadele ediyorum. Evliyim 2 oğlum var. Haklarınız verilmesi lazım ve hakkımızı alan kadar da mücadele devam edecek. Zannediyorlar ki bizi yıldırıp buradan gönderecekler ama yanılıyorlar biz haklıyız ve burada olmaya devam edeceğiz.
Karton üstünde yatmak reva mı!
ZAFER GÜRLER: 1996”da operasyondayken Irak sınırında mayına bastım ve ağır yaralandım. Diyarbakır’a götürdüler aylarca tedavi gördüm, defalarca ameliyat oldum. Askerlik öncesi inşaat tünel kalıp işindeydim. Çok iyi bir işim vardı ve şu anda çok farklı yerlerde olabilirdim.
‘HAYATIM KARARDI’
Hayallerim vardı, kendi işimi kuracaktım. Mayın hayatımı kararttı. Şu anda 57 bin lira er gazi maaşı alıyorum. Bankalara ve akrabalara ciddi borcum var, kredi kartım da sıkıntılı… Eşim ev hanımı Kırıkkale’de yaşıyorum iki kızım var. Onlarla görüştüğümde bu olay niye bu kadar uzadı, neden çözülmüyor diye öfkeleniyorlar. Cumhurbaşkanı’nın devreye gireceğini düşünmüştüm ama olmadı, ortada kaldık.
Devlet gazisini parklarda karton üzerinde yatırır mı? Bize reva görülen bu! Hak etmedik yaşadıklarımızı ve parkın da dolup taşacağını düşünüyordum ama umduklarımız ile bulduklarımız arasında korkunç fark var. Gerçekten üzücü . Toplum duyarsızlaştı. Gazisi ve şehidini hatırlamayan toplum ilerde büyük problem yaşayacaktır.
Mermi sesleri sağır etti
AHMET SOLMAZ: 1995 yılında Kars Kağızman’da PKK ile çatışmaya girdik. Uçaksavar mermileri ile saldırdılar. Sabaha kadar binlerce mermi atıldı, kulaklarım duymaz oldu. Yüksek sesten kulak damarları patlamış. Ankara GATA’ya gönderdiler, işitme cihazı takıldı. 10 seneden önce yenilemiyorlar. Karşıdan karşıya geçerken cihaz düştü, araba üzerinden geçti parçalandı. Arabaların arasında kaldım, ağlamaya başladım. Yeni cihaz 450 bin lira.. Ben ağlarken bir gazeteci gördü ve haber yaptı. İşitme cihazını satan firma hediye cihaz verdi. Yoksa devlet karşılamıyordu. Geçinemiyoruz, ben 2023’de 15 lira alıyorsam memur 10 lira alıyordu şimdi aşağılara düştük. Bizi üvey evlat olarak görenler yüzünde bu hallere düştük.
Dünyada durum
ABD: Gaziler 5 bin dolar maaş alıyor. Polis, madalyası olan gaziyi görünce selam duruyor aracının geçiş üstünlüğü var. Özel hastanede ömür boyu ücretsiz tedavi imkanı var Çalışacak durumdaysa iş bulunuyor, aksi halde ihtiyaçları ömür boyu karşılanıyor.
FRANSA: En yüksek emekli maaşı oranında aylık bağlanıyor. Çocukları için prestijli okularda sınavsız kabul ediliyor. Eş ve çocuklarına da ‘Aile harçlığı’ adıyla ödeme yapılıyor.
İNGİLTERE: Derecesine göre maaş bağlanıyor. Rehabilitasyon ve sivil hayata uyum desteği veriliyor. İş veriliyor, konut yardımı sağlanıyor..
ALMANYA: Ortalama emekli aylığının 2 misli maaş bağlanıyor. Tüm tedavi, rehabilitasyon ve psikolojik destek masrafları devlet tarafından karşılanıyor. Gaziler için özel hastaneler de var.
KANADA: Şehit ve Gaziler Bakanlığı var. 2 bin dolar maaş ödeniyor. Tüm sağlık desteklerinin yanısıra ev temizliği, bahçe bakımı ve ev tadilatı bile devletçe yaptırılıyor.
AVUSTURALYA: Bakanlığı olan gaziler en yüksek devlet memuru kadar maaş alıyor. Gazi olmadan önce bir mesleği varsa ek olarak veriliyor.
