Peru’nun insan ayağı basmamış balta girmemiş ormanlarının derinliklerinde, dış dünyadan tamamen izole edilmiş ezber bozan bir yerleşim yeri bulunuyor: Koregua Köyü. Bu köyü dünyadaki diğer tüm yerleşimlerden ayıran ve görenleri şaşkına çeviren özelliği ise yüz yıldır tek bir kişinin bile dünyayı görememiş olması.
GENETİK BİR İLLÜZYON MU, NESİLDEN NESİLE GEÇEN SIR MI?
Koregua'da dünyaya gelen her bebek, nadir rastlanan bir genetik mutasyon nedeniyle doğuştan görme engelli olarak yaşama gözlerini açıyor. Yüzyılı aşkın süredir devam eden bu durum, köy halkı için bir engel olmaktan çıkıp sıradan bir yaşam biçimine dönüşmüş durumda. Işığın ve renklerin teğet geçtiği bu coğrafyada toplumsal düzen, görme duyusu yerine tamamen koku ve ses koordinasyonu üzerine kurulu.
DOĞAYLA KURULAN İNANILMAZ DENGE
Balta girmemiş ormanın tehlikelerle dolu atmosferinde görmeden yaşamak imkansız gibi görünse de Koregua sakinleri bu durumu adeta bir sanata dönüştürmüş. Köylüler; ormandaki ağaçların kokusundan yönlerini bulabiliyor, rüzgarın yapraklara çarpma sesinden yaklaşan fırtınayı veya vahşi hayvanları saniyeler öncesinden hissedebiliyor. Köy içindeki günlük yaşam, evlerin arasındaki özel ses kurguları ve adımların ritmiyle sorunsuz bir şekilde işliyor.
Bilim dünyasının da ilgisini çeken bu gizemli topluluk, genetik yapının insan adaptasyonu üzerindeki sınırlarını yeniden tartışmaya açıyor. Dış dünyanın algıladığı "karanlık", Koregua halkı için yüzyıldır devam eden benzersiz bir uyum ve dayanışma hikayesi.
