Çin'in dağlık Guizhou eyaletindeki Shibing dağlarının derinliklerinde yer alan bir yerleşim yeri, coğrafi yapısıyla dış dünyadan tamamen izole bir yaşam sürüyor. Coğrafya literatüründe "tiankeng" olarak adlandırılan devasa ve derin bir doğal çukurun en dip noktasına inşa edilen köye, dik kaya duvarları nedeniyle dışarıdan bakıldığında ulaşılamıyor.
ULAŞIM UÇURUM KENARINDAKİ PATİKADAN SAĞLANIYOR
Coğrafi engeller sebebiyle köye motorlu araçların girişi tamamen imkansız durumda bulunuyor. Bölgeyi ziyaret edenler veya yerel halk, araçlarını çukurun kenarında bırakarak yollarına yaya olarak devam etmek zorunda kalıyor. Dik yamaçlara oyulmuş dar kaya ve tahta geçitlerden oluşan patikada yapılan zorlu yürüyüş yaklaşık 1 saat sürüyor.
Yaklaşık 100 metrelik uçurum hattı boyunca uzanan patikada, güvenlik amacıyla belirli noktalara kablolar çekilmiş olmasına rağmen zemin nemli ve kaygan yapısını koruyor. Yağışlı havalarda yürüyüş şartlarının daha da zorlaştığı bölgede, tekerlekli hiçbir araç kullanılamıyor.
YOL YOK AMA İNTERNET VAR
Yerleşimin en dikkat çekici özelliği, ulaşımdaki kısıtlı koşullara rağmen modern altyapı hizmetlerine sahip olması. Herhangi bir tekerlekli aracın ilerleyemediği ve tüm lojistiğin sadece atlarla sağlandığı köyde, kesintisiz elektrik hattı ve yüksek hızlı internet erişimi bulunuyor. Erzak, odun ve diğer temel ihtiyaç malzemeleri köye sadece binek hayvanlarının sırtında taşınabiliyor.
Çukurun tabanına inildiğinde ise dışarıdaki zorlu coğrafyanın aksine ahşap evler, küçük tapınaklar, tarım arazileri ve berrak su kaynakları yer alıyor. Dik yamaçlar, yüzyıllardır köy halkını dış etkenlerden koruyan doğal bir duvar işlevi görüyor.
GENÇ NÜFUS ŞEHİRLERE GÖÇ EDİYOR
Köyde yaşamını sürdüren sınırlı sayıdaki nüfus, geçimini geleneksel tarım ve hayvancılık faaliyetleriyle karşılıyor. Evlerin bahçelerinde kümes hayvanları ve büyükbaş hayvanların yanı sıra lojistiğin ana unsuru olan atlar besleniyor.
Ancak internet erişiminin sağlanmasıyla birlikte dış dünyayı takip eden genç nüfusun büyük bölümü şehirlere göç ediyor. Bu demografik değişim nedeniyle bölgedeki ekili tarım arazilerinin birçoğunun boş kaldığı bildiriliyor. Tarihi yerleşim, modern altyapı imkanları ile geleneksel yaşam koşulları arasında varlığını sürdürmeye çalışıyor.
