Halk arasında "Melek Borusu" olarak bilinen, bilimsel adı Brugmansia olan bitki türü, büyük boyutlardaki çiçekleri, gece yayılan kokusu ve içerdiği bileşenler nedeniyle uzmanlar tarafından dikkatle yaklaşılması gereken türler arasında gösteriliyor.
Güney Amerika’nın And Dağları kökenli olan ve Akdeniz iklimi gibi ılıman bölgelerde süs bitkisi olarak yetiştirilen Melek Borusu, 3 ila 11 metreye kadar uzayabilen ağaçsı çalı formunda bir yapıya sahip. Boyları 50 santimetreyi bulabilen; sarı, beyaz, pembe, turuncu ve kırmızı tonlarındaki aşağı sarkan çan biçimli çiçekleri, özellikle geceleri tozlaşmayı sağlayan gece güvelerini çekmek için yoğun bir koku salgılıyor.
KİMYASAL RİSKLER TAŞIYOR
Botanik uzmanları ve sağlık yetkilileri, bitkinin görsel özelliklerinin yanı sıra taşıdığı kimyasal risklere de dikkat çekiyor. Melek Borusu bitkisinin yaprakları, çiçekleri, tohumları ve öz suyu; skopolamin, atropin ve hiosiyamin gibi güçlü alkaloidler içeriyor.
Uzmanlar, bitki parçalarının kazara yutulmasının veya öz suyunun göze temas etmesinin ciddi zehirlenmelere, görme kayıplarına ve halüsinasyonlara yol açabileceği konusunda uyarıda bulunuyor. Bu nedenle bitkinin yetiştirildiği alanlarda çocukların ve evcil hayvanların güvenliğinin sağlanması, budama ve bakım işlemleri sırasında ise mutlaka eldiven kullanılması gerektiği belirtiliyor.
YÜKSEK MİKTARDA SUYA İHTİYAÇ DUYUYOR
Tarım ve bahçecilik literatürüne göre bitki, bol güneş alan veya yarı gölge alanlarda gelişim gösteriyor. Büyük yaprak ve çiçek yapısı nedeniyle yaz aylarında yüksek miktarda suya ihtiyaç duyan Melek Borusu, humuslu ve iyi drenajlı topraklarda verimli kış dönemlerinde ise don olaylarına karşı koruma gerektiriyor.
