Dünyanın en zengin kulüplerinde futbolcuların sağlığını ve kondisyonunu korumak adına en ince ayrıntılar dahi planlanırken, tesislerde uygulanan sıra dışı bir kural dikkat çekiyor. Real Madrid, Manchester City ve Bayern Münih gibi elit kulüplerin sağlık heyetleri; antrenman tesislerinde, dinlenme merkezlerinde, lüks spa ve havuz alanlarında, hatta tatil süreçlerinde dahi sporcuların klasik parmak arası terlik kullanmasını kesin bir dille yasakladı. Milyonlarca euroluk yatırımların yapıldığı profesyonel futbolcuların hassas ayak anatomisi ile bu terliklerin mekanik yapısının taban tabana zıt çalışması, kulüpleri bu katı önlemi almaya zorladı.
İSTEMSİZ 'PENÇE REFLEKSİ' ZARAR VERİYOR
Spor hekimliği verilerine göre, parmak arası terlikle adım atarken terliğin ayaktan kayıp fırlamasını engellemek amacıyla ayak parmakları istemsiz bir biçimde sürekli bükülerek "pençe" refleksi sergiliyor. Atılan her adımda tekrarlanan bu sürekli mikro kasılma, topuktan parmak köklerine kadar ayak tabanını boydan boya saran bağ dokusunun (plantar fasya) aşırı derecede gerilmesine yol açıyor. Bu mekanik baskı, zamanla dokunun iltihaplanmasına ve sporcularda uzun süreli topuk ağrılarına neden olan plantar fasiit rahatsızlığına zemin hazırlıyor.
AŞİL TENDONUNU CİDDİ ŞEKİLDE TEHDİT EDİYOR
Parmak arası terliklerin sunduğu sıfır taban ve kemer desteği, profesyonel sporcular için çok daha vahim bir tehlikeyi beraberinde getiriyor. Düz ve desteksiz taban yapısı, vücudun en güçlü bağı olan aşil tendonunun gereksiz yere aşırı gerilmesine ve zorlanmasına neden oluyor.
Haftada iki veya üç yüksek yoğunluklu resmi müsabakaya çıkan bir futbolcunun izin günlerinde aşil tendonunu bu şekilde yıpratması; sahaya çıktığı anda atacağı ilk patlayıcı sprintte adale yırtılması veya aşil tendonunun kopması riskini katbekat artırıyor. Bu kritik sakatlık ihtimalini sıfıra indirmek isteyen kulüpler, futbolcularına tesis içinde ve dışında yalnızca tabanı ayak anatomisine göre özel olarak şekillendirilmiş ortopedik terliklerin kullanımını zorunlu tutuyor.