Çalışmalar özellikle California’daki Sierra Nevada dağları ve Yosemite çevresindeki yüksek rakımlı göllerde yürütüldü. Yalnızca Yosemite bölgesine yıllar içinde 33 milyondan fazla balık bırakıldı. Ancak sonradan getirilen alabalıkların göllerde yaşayan kurbağa, semender ve böceklerle beslenmesi, uygulamanın bazı bölgelerde durdurulmasına yol açtı.
ÖNCE ATLARLA TAŞIDILAR SONRA UÇAKLARDAN ATTILAR
Dağ göllerine balık bırakılması 1800’lü yıllara kadar uzanıyor. İlk dönemlerde alabalıklar su dolu kaplara konularak at ve katırlarla dağlara taşındı. Ulaşılması zor göllerde balıkçılık yapılabilmesi için doğal olarak balık bulunmayan sulara alabalık bırakıldı.
1950’lerden itibaren uçakların kullanılmasıyla uygulama çok daha büyük ölçekte yapılmaya başlandı. Binlerce yavru balık suyla birlikte uçaklara yükleniyor, göllerin üzerinden alçaktan geçilirken doğrudan suya bırakılıyordu. Küçük ve hafif olan yavru balıkların büyük bölümü düşüşten sağ çıkıyordu.
Yıllar içinde Sierra Nevada’daki binlerce göl bu yöntemle balıklandırıldı. Bölgede başlangıçta büyük göllerin yüzde 1’inden azında doğal olarak balık bulunurken, sonradan balık bulunan göllerin oranı yaklaşık yüzde 63’e kadar yükseldi.
ŞİMDİ BALIKLARI GÖLLERDEN ÇIKARIYORLAR
Yıllar sonra yapılan araştırmalar, balık bulunmayan bu göllerin aslında kendilerine özgü bir doğal düzene sahip olduğunu gösterdi. Sonradan bırakılan alabalıklar, daha önce bu sularda bulunmayan bir avcıya dönüştü ve kurbağa yavruları, semenderler ve su böcekleriyle beslenmeye başladı.
En fazla etkilenen canlılardan biri Sierra Nevada sarı bacaklı kurbağası oldu. Türün büyük ölçüde azalmasında hastalık ve çevresel değişimlerin yanı sıra göllere sonradan bırakılan balıkların da etkili olduğu belirlendi.
Bunun üzerine geçmişte yapılan balıklandırma işlemi bazı göllerde tersine çevrilmeye başlandı. Doğal olarak balık yaşamayan seçili göllerde alabalıklar yakalanarak sudan çıkarılıyor ve yeniden üremelerinin önüne geçiliyor. Amaç, gölleri balıkların bırakılmasından önceki doğal yapısına döndürmek.
Balıkların çıkarıldığı bazı göllerde kurbağa ve diğer yerel canlıların yeniden çoğalmaya başladığı görüldü. Bu nedenle geçmişte milyonlarca balığın bırakıldığı her gölde aynı uygulama sürdürülmüyor. Hassas ekosisteme sahip bazı dağ göllerinde balıklandırmadan vazgeçilirken, balıkçılığın devam ettiği alanlarda ise daha kontrollü yöntemler uygulanıyor.
