Limon ağacının gövdesine çivi çakmak, bitkiyi fizyolojik strese sokarak kısa vadede çiçeklenmeye zorlasa da uzun vadede iletim dokularını tamamen zedeliyor. Bitkiyi şoklayarak meyve vermesini sağladığı iddia edilen bu yöntem, aslında ağacın savunma mekanizmasını yapay bir tehdit algısıyla tetikliyor ve bitkinin ömrünü kısaltıyor.
BİTKİLER DEMİRİ DOĞRUDAN METALDEN ALAMIYOR
Halk arasında metal çivinin oksitlenerek ağaca demir desteği sağlayacağı düşünülse de biyolojik süreçler bu varsayımı doğrulamıyor. Bitkiler demir ve diğer mineralleri doğrudan metal formunda değil, sadece toprakta çözünmüş ve şelatlı formda kökleri aracılığıyla bünyesine katıyor. Gövdeye saplanan metal bir cisim, besin takviyesi sağlamadığı gibi bitkinin besin taşıma sistemine mekanik zarar veriyor.
GÖVDEYE AÇILAN DELİKLER ENFEKSİYON RİSKİ TAŞIYOR
Ziraat uzmanları, ağaca çivi çakmanın koruyucu dokuyu bozarak mantar ve bakteri enfeksiyonları için giriş kapısı oluşturduğunu belirtti. Özellikle nemli bölgelerde bu müdahale, gövde çürüklüğüne ve zararlı böceklerin ağaç dokusuna yerleşmesine neden oluyor. Yara çevresinde oluşan doku ölümlerinin zamanla genişleyerek ağacın su ve mineral iletimini tamamen kesebileceği vurgulandı.
KALICI ÇÖZÜM TOPRAK ANALİZİNDE SAKLI
Limon ağaçlarında görülen yaprak sararması ve verim düşüklüğünün temel kaynağı kireçli toprak yapısı ve yanlış sulama uygulamaları olarak gösterildi. Sorunu gövdeye müdahale ederek çözmeye çalışmak yerine, toprak analizi yaptırarak uygun demir şelatı kullanmak ve toprağın pH dengesini düzenlemek en güvenli yöntem olarak kabul ediliyor. Bilimsel yöntemlerle yapılan organik madde takviyesi ve doğru budamanın, ağacı strese sokmadan verimi artırmanın tek yolu olduğu kaydedildi.
