Kuzey quoll’u, Avustralya’ya özgü, geceleri aktif olan küçük etçil bir keseli hayvan. Yaşam alanlarının kaybı, orman yangınları, yabani kediler ve zehirli kamış kurbağaları nedeniyle türün nüfusu ciddi biçimde azaldı. Araştırmacılar, özellikle madencilik faaliyetleriyle değişen arazilerde hayvanlara güvenli saklanma alanları oluşturmanın yollarını araştırıyor.
KAYA YIĞINLARININ ALTINA GÖMÜLÜYOR
Çalışmada madencilik faaliyetlerinden kalan yüksek yoğunluklu polietilen (HDPE) borular kullanıldı. Borular, eski maden alanlarında oluşan kaya yığınlarının içine farklı derinliklerde yerleştirildi. Amaç, kayaların arasındaki doğal oyukları taklit ederek hayvanların gündüzleri saklanabileceği serin ve korunaklı alanlar oluşturmak.
Denemelerde boruların içindeki ortalama en yüksek sıcaklık 33,6 derece, ortalama en yüksek nem ise yüzde 62,1 olarak ölçüldü. Araştırmacılar bu koşulların kuzey quoll’larının kullandığı doğal sığınaklardaki değerlerle benzerlik gösterdiğini belirtti. Boruların uzunluğu ve ne kadar derine gömüldüğü ise içerideki sıcaklığın dengelenmesinde önemli rol oynuyor.
KAMERALAR BORULARA GİRDİKLERİNİ KAYDETTİ
Boruların çevresine yerleştirilen kameralar, kuzey quoll’larının yapay sığınaklara girip çıktığını görüntüledi. Böylece hayvanların maden sahasındaki atık malzemelerden yapılan bu yapıları en azından sığınak olarak kullanmaya istekli olduğu görüldü.
Bununla birlikte araştırmacılar, yöntemin henüz deney aşamasında olduğunun altını çiziyor. Hayvanların borularda ne kadar süre kaldığı, burada yavrulayıp yavrulamayacağı ve sistemin uzun vadede nüfusun toparlanmasına katkı sağlayıp sağlamayacağı henüz bilinmiyor. Bu nedenle farklı boru uzunlukları, gömme derinlikleri ve çevre koşullarıyla yeni denemeler yapılması planlanıyor.
