Kırılabilir eşyaları korumak için kullanılan balonlu naylonun ortaya çıkış hikâyesi oldukça ilginç. Bugün paketlemenin vazgeçilmezleri arasında yer alan bu malzeme, aslında bambaşka bir amaçla geliştirilmişti.

Balonlu naylonun hikâyesi 1957 yılında ABD'nin New Jersey eyaletinde başladı. Mühendis Alfred Fielding ve İsviçreli mucit Marc Chavannes, modern görünümlü plastik duvar kâğıtları üretmek için çalışmalar yürütüyordu. İki plastik duş perdesini ısıttıkları bir deney sırasında katmanların arasında küçük hava cepleri oluştu. Böylece bugün bildiğimiz balonlu naylonun ilk örneği ortaya çıktı. Ancak ürün, duvar kâğıdı olarak beklenen ilgiyi görmedi.

SERALARDA DA KULLANMAYI DENEDİLER

Mucitler, geliştirdikleri malzemeyi değerlendirmek için farklı kullanım alanları aradı. Seralarda ısı yalıtımı sağlamak amacıyla kullanmayı da denediler. Fakat bu fikir de ticari başarı getirmedi. 1960 yılında Sealed Air şirketini kuran ikili, aradıkları kullanım alanını kısa süre sonra buldu.

IBM SAYESİNDE YAYGINLAŞTI

Balonlu naylonun asıl çıkışı, bilgisayarların taşınmasıyla gerçekleşti. IBM'in geliştirdiği 1401 model bilgisayarların nakliye sırasında korunması gerekiyordu. Sealed Air, hava kabarcıklarından oluşan yapının darbeleri emebileceğini göstererek bu ürün için çözüm sundu. IBM'in malzemeyi bilgisayarlarını paketlemek amacıyla kullanması, balonlu naylonun farklı sektörlerde de tanınmasını sağladı.

Kaynak olarak ekle

YENİ NESİL BALONLU NAYLONLAR DAHA AZ YER KAPLIYOR

Teknolojinin gelişmesiyle balonlu naylonun farklı türleri de üretildi. 2016 yılında tanıtılan Bubble Wrap IB modeli, şişirilmeden taşınabiliyor ve kullanılacağı yerde özel makinelerle hava doldurulabiliyor. Bu yöntem, depolama ve nakliye maliyetlerini azaltırken daha fazla ürünün daha az alanda taşınmasına yardımcı oluyor. Kısacası, duvar kâğıdı olarak tasarlanan bir ürün, zamanla dünyanın en bilinen ambalaj malzemelerinden birine dönüştü.