Dönemin Delivery Kitchen adlı sistemi için özel araçlar mutfak ekipmanlarıyla donatıldı. Araçların içinde su tankları, buzdolapları, tezgahlar ve çift katlı fırınlar bulunuyordu. Müşteriler telefonla sipariş verirken, merkezdeki görevliler telsiz aracılığıyla en yakın pizza aracına ulaşıyor ve hazırlık süreci yolculuk sırasında başlıyordu. Sistem kapsamında yaklaşık 25 farklı pizza seçeneği sunuluyordu.
PİZZALAR TRAFİKTE PİŞİRİLİYORDU
Mobil mutfak fikri, sıcak pizzanın müşteriye ulaşmasını sağlamak amacıyla geliştirildi. Ancak hareket halindeki araçlarda malzemelerin korunması, hijyenin sağlanması ve pişirme işleminin güvenli şekilde yürütülmesi ciddi zorluklar yarattı. Uzmanlara göre dönemin teknolojisi, böyle karmaşık bir sistemi verimli biçimde çalıştırmak için yeterli değildi.
Pizza uzmanları, hareket eden bir araçta hamurun hazırlanması ve fırına yerleştirilmesinin oldukça zor olduğunu, malzemelerin kayması ve pişirme kalitesinin düşmesi gibi sorunların kaçınılmaz hale geldiğini belirtiyor. Bu nedenle sistem geniş çapta yaygınlaşamadı.
BENZER FİKİR YILLAR SONRA YENİDEN DENENDİ
Benzer bir konsept, 2015 yılında Kaliforniya merkezli Zume Pizza tarafından yeniden hayata geçirilmeye çalışıldı. Şirket, özel kamyonlara yerleştirilen onlarca akıllı fırınla pizzaları teslimat sırasında pişirmeyi hedefledi. Ancak milyonlarca dolarlık yatırımlara rağmen peynirin kayması ve kalite sorunları gibi problemler çözülemedi.
Sonuç olarak hem 1960'lardaki ilk girişim hem de modern teknolojiyle desteklenen yeni denemeler, pizzayı hareket halindeyken pişirme fikrinin pratikte uygulanmasının sanıldığı kadar kolay olmadığını ortaya koydu.
