NASA 1990 yılında Columbia uzay mekiği ile yörüngeye 2 bin 500 adet genç denizanası gönderdi. Mikro yerçekiminin canlı gelişimi üzerindeki etkilerini ölçmeyi hedefleyen deney sonunda uzaydaki denizanaları çoğalarak tam 60 bin bireye ulaştı. Ancak sayısal başarıya rağmen Dünya'ya dönen canlıların hareket kabiliyetlerini tamamen yitirdiği gözlemlendi.
DENGE SİSTEMLERİ TAMAMEN BOZULDU
Bilim insanlarının denizanasını seçme nedeni bu canlıların insanlar ile benzer bir yerçekimi algılama sistemine sahip olmasıydı. Uzayda doğup büyüyen 60 bin denizanası Dünya'ya indiklerinde yerçekimine uyum sağlayamadı. Karasal koşullarda yönlerini belirleyemeyen ve şiddetli baş dönmesi belirtileri gösteren denizanaları kontrolsüz bir şekilde yüzmeye başladı.
UZAYDA DOĞACAK İNSANLAR İÇİN KRİTİK UYARI
Deney sonuçları mikrogravite ortamında gelişen canlıların denge sistemlerinin kalıcı hasar aldığını ortaya koydu. Uzayda doğan denizanalarının Dünya yerçekimine fiziksel olarak uyum sağlayamaması gelecekte uzay kolonilerinde doğacak insanlar için de benzer risklerin habercisi kabul ediliyor.
YERÇEKİMİ ALGISI YANLIŞ GELİŞİYOR
Araştırmacılar uzayda yetişen bireylerin kas sistemlerinde ve sinirsel iletimlerinde ciddi anormallikler tespit etti. Yerçekimi algılama mekanizmaları yanlış gelişen canlılar karasal hayata geri döndüklerinde hareket yeteneklerini stabilize edemedi. NASA'nın 36 yıl önce başlattığı bu çalışma uzay yolculuklarının insan fizyolojisi üzerindeki etkilerine dair hala en güçlü kanıtlardan biri sayılıyor.
