Elektrikli toplu taşıma araçlarının en büyük çıkmazı olan ağır bataryalar ve uzun şarj süreleri, otomotiv dünyasını yeni arayışlara itti. İsviçre'nin önde gelen teknik üniversitelerinden ETH Zürih desteğiyle hareket eden Winduction isimli teknoloji girişimi, kablosuz şarj sistemlerini ezber bozan bir yöntemle tekerleklere taşıdı.

YOLA ÖZEL ŞARJ PLAKASI YERLEŞTİRİLDİ

Geleneksel kablosuz şarj sistemlerinde alıcı mekanizmalar genellikle aracın tabanında yer alıyor ve yolla arasındaki mesafe arttıkça ciddi bir enerji kaybı yaşanıyordu. Geliştirilen yeni yöntemde ise alıcı bobinler doğrudan lastiklerin içine entegre edildi. Otobüs durağa yanaştığında, yola döşenen özel şarj plakası ile lastiğin içindeki bobinler etkileşime giriyor ve enerji doğrudan aktarılıyor. Mesafenin sıfıra yakın olması sayesinde yüzde 90'ın üzerinde bir şarj verimliliği yakalanıyor.

OTOBÜS LASTİKLERİ ÖZEL OLARAK ÜRETİLDİ

Sistemin önündeki en kritik teknik engel ise standart otobüs lastiklerinde kullanılan çelik teller oldu. Bu tellerin manyetik alanla etkileşime girerek ısınması üzerine mühendisler harekete geçti. Girişim, ağır hizmet koşullarına dayanabilecek çeliksiz ve özel yapılı lastikler üretmek için iş ortaklarıyla çalışmalara başladı.

DURAKTA BİR KAÇ DAKİKA YETECEK

Yeni teknolojinin sağlayacağı kolaylıklar günlük sefer planlarını da tamamen değiştirecek güce sahip. Örneğin Zürih Havalimanı ile Oerlikon arasındaki 24 duraklı hatta yapılan simülasyonlara göre, güzergahtaki yalnızca iki durağa şarj plakası konulması aracın kesintisiz çalışması için yeterli oluyor. Bugün yaklaşık 5 saatlik gece şarjına ihtiyaç duyan otobüsler, duraklardaki birkaç dakikalık kısa şarjlarla gün içinde tam 16 saat aralıksız hizmet verebilecek. Böylece devasa bataryalara ihtiyaç kalmayacağı için araç ağırlığı belirgin şekilde azalacak, yolcu kapasitesi ve alan verimliliği de üst seviyeye çıkacak.

Kaynak olarak ekle

İLK GERÇEK YOL TESTİ İÇİN GERİ SAYIM BAŞLADI

İsviçre’nin Winterthur kentinde özel bir laboratuvar ve test durağı kuran Winduction, çeliksiz lastiklerin dayanıklılığını ve sistemin günlük maliyetini ölçecek ilk saha testlerini 2028 yılında gerçekleştirmeyi hedefliyor.