Batı Karpatlar'ın kuzey kesiminde yer alan pitoresk Slovak köyü Vlkolinec, geleneksel ahşap evleri ve otantik görünümüyle 1993 yılında UNESCO listesine dahil edildi. Bu tarihten itibaren ülkenin en popüler turistik destinasyonlarından biri haline gelen yerleşim yeri, zamanla kendi popülaritesinin kurbanı oldu.
TURİST AKINI KÖYDEKİ MAHREMİYETİ NASIL ETKİLEDİ?
Köyün en yaşlı sakinlerinden 68 yaşındaki Anton Zabukha, turist yoğunluğunun günlük yaşamı çekilmez hale getirdiğini belirtti. Ziyaretçileri uzak tutmak için kapısına özel mülk ve fotoğraf yasağı tabelaları asan Zabukha, UNESCO statüsünden vazgeçilmesinin köye eski huzurunu geri getireceğini savunuyor.
Bir diğer köy sakini Peter Gries de durumun karmaşık bir hal aldığını vurguladı. Gries, insanların eskiden bu bölgeyi tercih etme sebebi olan sessizlik ve sakinliğin turizm baskısı nedeniyle tamamen ortadan kalktığını ifade etti.
ALTYAPI YETERSİZLİĞİ HANGİ SORUNLARA YOL AÇIYOR?
Yerel halkın tamamı UNESCO listesinden ayrılma fikrini desteklemese de, mevcut turist akınının köyün altyapı kapasitesini çoktan aştığı konusunda fikir birliği bulunuyor. Dar giriş yolları, yetersiz park alanları ve umumi tuvalet eksikliği yerleşim yerindeki en büyük yapısal problemler olarak öne çıkıyor.
Köy sakinleri, özellikle tuvalet yetersizliği nedeniyle bazı turistlerin şahsi bahçeleri kullanmak zorunda kaldığı durumların yaşandığını dile getiriyor. Köyü ziyaret eden bazı yabancı turistler de yerel halkın bu konudaki hoşnutsuzluğunu haklı bularak yoğunluğun aşırı boyutta olduğunu doğruluyor.
YETKİLİLERİN ÇÖZÜM PLANLARI NE?
Yerel yönetim yetkilileri ise köylülerin suçlamalarını reddederek turizmin topluluk üzerindeki olumsuz yükünü azaltmak için yeni projeler geliştirdiklerini açıkladı. Planlanan çalışmalar arasında tarihi kilise ve okulun restore edilmesi, ek umumi tuvaletlerin inşası ve araç trafiğini engellemek için köy girişine otopark yapılması yer alıyor.
Mevcut uygulamada, turist yoğunluğunun neden olduğu rahatsızlıkları hafifletmek amacıyla köydeki her daimi sakine yıllık yaklaşık 400 euro tazminat ödeniyor. Ayrıca evlerinin tarihi dokusunu korumak ve tadilat yapmak isteyen yerel halka ek fon başvurusunda bulunma imkanı da tanınıyor.
