Soğuk kış günlerinin vazgeçilmezi olan kaz tüyü veya silikon elyaf dolgulu şişme montlar, çamaşır makinesinde yıkandıktan sonra çoğunlukla tanınmaz bir hale gelir. Yıkama ve sıkma programındaki yüksek devir, ıslanan dolgu malzemelerinin hacmini kaybetmesine ve ceplerin içine topak halinde yapışmasına yol açar. Kumaşın belirli bölümleri kağıt gibi incelirken bazı kısımlarında sert yumruların kalması, montun yalıtım özelliğini tamamen yitirdiği izlenimi verir. Çoğu kişinin montu çöpe atmasına neden olan bu durum, aslında doğru fiziksel müdahaleyle dakikalar içinde tersine çevrilebilir.
KABARTAN FORMÜL: TAMBURDAKİ MEKANİK ÇARPMA
Şişme montların içindeki dolgunun sönme nedeni, ıslanan ince tüylerin nem yüzünden birbirine kilitlenmesidir. Bu düğümü çözüp liflerin arasına tekrar hava doldurmanın yolu ise kurutma makinesindeki mekanik baskıdan geçer. Sönmüş mont kurutma makinesine yerleştirilirken tamburun içerisine 3 veya 4 adet temiz tenis topu (ya da sert kauçuk kurutma topu) atılır.
Düşük ısı programında çalıştırılan makinede dönen toplar, montun gövdesine sürekli ritmik darbeler indirir. Bu düzenli çarpmalar, birbirine kenetlenen tüy ve elyaf yumrularını fiziksel olarak dağıtır; havanın dikiş kanallarına eşit yayılmasını sağlayarak montun orijinal bombeli hacmine dönmesini sağlar.
KURUTMA MAKİNESİ OLMAYANLAR İÇİN MERDANE TEKNİĞİ
Evinde kurutma makinesi bulunmayanların yaptığı en büyük hata, montu ıslak halde askıya asıp kurumaya bırakmaktır. Yer çekimi, aşağı süzülen sularla birlikte tüm tüy ve elyafı montun alt dikişlerine yığar.
Bunun yerine mont düz bir zemine serilmiş kuru bir banyo havlusunun üzerine yatay olarak yerleştirilmelidir. Kuruma süreci boyunca her yarım saatte bir mont hafifçe silkelenmeli ve topaklanan tüy öbekleri parmak uçlarıyla dışarıdan hafif dairesel masajlarla açılmalıdır. Mont tamamen kuruduktan sonra üzerinden hafifçe bir hamur merdanesi veya oklavayla geçmek, kumaş kanallarında kalan son lifleri de havalandırarak montun ilk günkü mağaza formuna kavuşmasını tamamlar.
