Hindistan'ın içme ve tarımsal su temininde kritik sıkıntı yaşayan kırsal bölgelerinde, mevsimsel yağış sularının korunması amacıyla geleneksel yöntemlere dayalı bir zemin yalıtımı projesi devreye alındı. Nehir tabanlarının ve doğal vadi çanaklarının suyu tutamaması sebebiyle yaşanan su kaybı, binlerce ton killi toprağın araziye serilip sıkıştırılmasıyla kontrol altına alındı.
GEÇİRGEN TOPRAK NEDENİYLE YAĞMUR SULARI KAYBOLUYORDU
Bölgede etkili olan yoğun yağmur dönemlerinde toplanan tatlı sular, gevşek ve gözenekli zemin yapısı nedeniyle hızla derine kaçarak yüzeyden uzaklaşıyordu. Yağışların ardından dere yataklarının hızla kuruması, bölgedeki köy kuyularının seviyesinin hızla düşmesine ve tarım arazilerinin susuz kalmasına yol açıyordu. Su krizinin süreklilik kazanması üzerine uzmanlar ve yerel halk, suyun havzada kalmasını sağlayacak geçirimsiz tabaka oluşturma yöntemini uygulamaya koydu.
BİNLERCE TON KİL İLE GEÇİRİMSİZ TABAKA OLUŞTURULDU
Çalışmalar kapsamında vadi tabanlarına, kuruyan ırmak güzergâhlarına ve doğal gölet çukurlarına binlerce ton killi toprak taşındı. Zemine kademeli olarak serilen kil, iş makineleri ve mekanik yöntemlerle sıkıştırılarak sızdırmaz bir yalıtım bariyerine dönüştürüldü. Kilin suya maruz kaldığında şişerek gözenekleri tamamen kapatma özelliği sayesinde, yağmur sularının yüzeyde ve toplanma alanlarında kalması sağlandı.
KURAK MEVSİMDE DAHİ KUYULARIN KURUMASI ENGELLENDİ
Tabana uygulanan killi yalıtım katmanı, suyun kontrolsüz şekilde akıp gitmesini engellerken çevredeki yeraltı su rezervlerini düzenli bir akışla besledi. Zemin suyunun yükselmesiyle birlikte daha önce kuraklık döneminde tamamen boşalan kuyu ve su kaynakları kesintisiz çalışır hale geldi. Betonarme ve yüksek maliyetli bentlere ihtiyaç duyulmadan hayata geçirilen bu yöntem, kurak coğrafyalarda su tutma kapasitesini artıran sürdürülebilir bir saha modeli oluşturdu.
