Günümüzün moda aksesuarları arasında ilk sıralarda yer alan topuklu ayakkabıların tarihi 15. yüzyıla kadar dayanıyor. Aslında ilk tasarlandıklarında kadınlar için değil erkekler için yapılmış. Tarihi oldukça farklı olan topuklu ayakkabıların o dönemlerde işlevi pratik bir gerekliğe dayanıyordu.
AT ÜZERİNDE KONTROLÜ SAĞLAMAK
At biniciliği eski dönemlerde bir statü göstergesiydi. Ve burjuva takımının sosyal bir aktivitesiydi. Binicilik yaparken ayakların üzengi içinde sabit kalması önemli bir detaydı. Çünkü bu, at üzerindeki kontrolü etkiliyordu. Bundan dolayı ayakkabının topuk kısmı, kaymayı engellemek için tasarlandı.
PERS ASKERLERİNDEN SOYLULARA GEÇİYOR
Aslında topuklu ayakkabının tarihi Pers İmparatorluğu'na kadar dayanıyor. İlk örnekleri 10. yüzyılda görülen topuklu ayakkabılar, o dönemlerde at sırtında ok atan Pers askerleri için tasarlanmış. Askerler, at sırtında ok attıkları sırada dengeyi sağlamak için tabanında topuk olan çizmeler giyerlermiş. Bu durum, 17.yüzyılda Avrupa'ya kadar taşındı. Böylelikle topuklu ayakkabı, soylular arasında hızla yayıldı ve popüler oldu.
Avrupa'da topuklu ayakkabı, aristokrasi grubunun gücünü ve zarafetini de sembolize ediyordu. Askerlerden, soylulara geçen topuklu ayakkabı ,17. yüzyılın sonlarına doğru artık kadınlar tarafından kullanılmaya başlandı. Bu geçiş, pratik işlevinden sonra tamamen estetik anlayış kazanmasını sağladı. Kadınlarda daha zarif duran topuklu ayakkabı, erkek modası olmaktan çıktı.
