Tarihsel kayıtlara göre, antik dünyada mor rengin monarşi ve imparatorluk ailesine tahsis edilmesinin arkasında tamamen ekonomik ve üretimsel imkansızlıklar yer alıyordu. Doğal yollarla mor pigment elde etmenin son derece zor olduğu o dönemde, Akdeniz ticaretini elinde tutan Fenikeliler, tekstil tarihini değiştiren özel bir üretim metodu geliştirdi.
1 GRAM BOYA İÇİN 10 BİN DENİZ SALYANGOZU AVLIYORLARDI
"Surlu Moru" veya "İmparatorluk Moru" olarak adlandırılan bu boyanın elde edilebilmesi için "Murex" cinsi deniz salyangozları kullanılıyordu. Denizden toplanan salyangozların salgı bezlerinden çok kısıtlı miktarda pigment özü çıkartılabiliyordu. Kimyasal analizler ve tarihi belgeler, sadece 1 gram saf mor boya üretebilmek için yaklaşık 10 bin deniz salyangozunun tek tek işlenmesi gerektiğini ortaya koyuyor.
DEĞERİ SAF ALTINLA ÖLÇÜLÜYORDU
İş gücü maliyeti ve hammadde kıtlığı, mor boyanın piyasa değerini astronomik seviyelere çıkardı. Ağırlığı saf altınla eş değer kabul edilen mor kumaşlar, sadece en üst düzey elitlerin ve imparatorluk hanedanının karşılayabileceği bir lüks tüketim maddesi haline geldi.
Roma Hukuku'nda yapılan düzenlemelerle statü sembolü haline getirilen bu rengin kullanımı kesin kurallara bağlandı. İmparatorluk makamının tekeli altında bulunan mor pelerin veya giysileri, izin verilen bürokratik sınıf haricinde sıradan bir vatandaşın üzerinde bulundurması, devlete ve imparatora karşı isyan suçu kapsamında değerlendirilerek doğrudan ölüm cezasıyla sonuçlanıyordu.
