Bu web sitesi ne yazık ki Internet Explorer 9 ve altını desteklememektedir. Lütfen web tarayıcınızı Internet Explorer 10 ve üstü bir sürüme yükseltiniz.
Eda Taşpınar: Yazmaya hazır değilim
Eda Taşpınar: Yazmaya hazır değilim
Eylül ayında annesi Suzan Yontunç'un ölüm haberiyle sarsılan Eda Taşpınar, Instagram hesabından yaptığı paylaşımla annesinin kaybına dair dikkat çekici ifadeler kullandı.
Magazin 4 Kasım 2019 - 13:03

Yunan adası Mykonos’ta yaptığı yaz tatilleri ile haber olan stil ikonu Eda Taşpınar, geçen Eylül ayında büyük bir acı yaşadı. Annesi Suzan Yontunç’un vefatının ardından tatilini yarıda keserek Türkiye’ye dönen ve annesine son görevini yerine getiren Eda Taşpınar, bu kaybın ardından yoğun bir şekilde kullandığı Instagram hesabından herhangi bir paylaşım yapmadı. Taşpınar sessizliğini içinde bulunduğumuz gün bozdu.

ANI DEFTERİNİ BULUNCA…

Taşpınar, çok sayıda fotoğrafla süslediği paylaşımında annesinin anı defterini bulduğunu söylerken, Suzan Hanıma ait satırları da yine takipçileriyle paylaştı. İşte Eda Taşpınar’ın o satırları:

“Annem, bu konuyla alakalı hissettiklerimi ve son üç ayında onunla yaşadıklarımı hala yazmaya hazır değilim… İyi değilim ama tabi ki iyi olacağım. Annemin anı defterini buldum zaman 1996 günlerden mayıs işte kaleme döktükleri…

Martıları ben boyadım siyahlara

İlkbaharı ben dönüştürdüm sonbahara

Mutlulukları ben çevirdim acılara

Sımsıcak dursanda karşımda

İçim dışım buz tutuyor

Yavaş yavaş göçüyorum

Bambaşka diyarlara… Korku vermese artık yeşeren duygular

Ağlatmasa karanlık geceler

Beynimizle baş başa kalmak olmasa

Açılan ufak ufak kapılar olsa

Oradan dışarı uçsa yorgun düşünceler.. Kalbimde bir sızı vardı ve çok derindi

Ama ben saklıyordum

Sanki peşimde fırtınalar esecek gibiydi

Yinede kaçmıyordum

Anlattım uzun uzun öylesine

Bir tek sen bana yanıt verdin onca insan içinde

Onca sorular peşimde… Gidiyorum sağım solum çok kalabalık

Bir yanımda kaybettiklerim

Bir yanımda hep kazanmayı hayal ettiklerim

Bir yanımda çare bulamadığım dertlerim

Bir yanımda benden hep güçlü kaderim

Bir yanımda yüzleşemediğim korkularım

Bir yanımda aydınlatamadığım karanlığım

Gidiyorum bu yolda çok kalabalığım.

Yalnızlık kaç yaşında?

Belkide büyüktür benden.. O zaman yastığın altına bırakıyorum kalbimi
Sadece geldiğimi anlayasın diye…”