Ki­mi­le­ri ken­di­ni gös­ter­mek için ger­çek dı­şı sav­lar­la top­lu­mun kar­şı­sı­na çı­kı­yor. Övün­mek, bir ­şey­ler el­de et­mek, ola­nak­lar sağ­la­mak için gös­te­riş­li çı­kış­lar ya­pı­yor. Ço­ğun­lu­ğu ol­ma­sa bi­le ki­mi­le­ri­ni al­da­ta­bi­li­yor. Ama ger­çek er-geç an­la­şı­lı­yor. Ne var ki iş iş­ten ge­çi­yor, so­nuç­la­rın za­ra­rı­na kat­la­nıl­mak zo­run­da ka­lı­nı­yor.
Her şe­yin ba­şı in­san­lık­tır. İn­san ol­ma­ya­nın “a­dam­lı­k” sa­vı as­la ge­çer­li de­ğil­dir. Ka­dın ya da er­kek ol­sun, in­san­lık ge­rek­le­ri­nin dı­şı­na dü­şen­le­rin hiç­bir inan­dı­rı­cı ya­nı ol­maz. İn­san ol­ma­yan din­dar ol­maz ki inanç bağ­la­mın­da­ki söz­le­ri­ne ka­nıl­sın. Ya­lan-do­lan için­de yü­zen, di­li kir­li, ağ­zı bo­zuk kim­se­ler, bir­bi­ri­ni tut­ma­yan söz­le­riy­le ki­şi­lik de­ği­şik­li­ğin­den öte ki­şi­lik­siz­lik yan­sı­tan­lar na­sıl inanç­lı ola­bi­lir? He­le hak­sız­lık, ada­let­siz­lik, kir­li­lik için­de ci­rit atan­lar, baş­ka­la­rı­na kö­tü­lük eden­ler, ca­na kı­yan­lar, kıy­dı­ran­lar...

TERS­LİK

Üke­miz­de sağ­cı­lık, sol­cu­luk da uy­gun kul­la­nıl­mı­yor. Dev­let yö­ne­ti­min­de eko­no­mik ve si­ya­sal tu­tum yö­nün­den bir il­ke ol­mak­tan öte sağ­cı­lık, tu­tu­cu­luk ve din­ci­lik, sol­cu­luk da aşı­rı kar­şıt­lık an­la­mın­da al­gı­la­nı­yor. Bi­lim­sel an­lam­la­rıy­la ol­ma­sa bi­le ya­şam­sal de­ğer­le­ri, yol ve yön­tem­le­riy­le uy­gun bir be­nim­sen­me­si, ona gö­re yan­sı­tıl­ma­sı, sa­vu­nul­ma­sı ve ger­çek­leş­tir­me ça­ba­sı yok. Özel­lik­le kök­ten­din­ci­lik­le uyuş­ma­sı ka­nı­sı sağ­cı­lı­ğın ge­ri­ci­lik­le yoz­laş­ma­sı­na ne­den olu­yor.. “Mu­ha­fa­za­kâr­lı­k” söz­cü­ğü de bu an­la­yış­la an­lam yi­ti­ri­yor. Gü­nü­müz Baş­ba­ka­nı­nın öğ­ret­men­le­re “Baş­ka­la­rı te­rör to­hu­mu ek­se de siz sev­gi to­hum­la­rı eki­n” çağ­rı­sı ge­nel tu­tum­la­rı kar­şı­sın­da ger­çek­çi gö­rül­mü­yor.
Genç­lik akım­la­rı ve sa­nat­çı bi­çim­le­ri tü­rü si­ya­sal yan­daş­lı­ğı be­lir­te­cek tu­tum­lar ya­nıl­gı­dır. Du­dak­la­rın ya­nın­dan aşa­ğı­ya hi­lâl bi­çi­min­de bı­yık uzat­mak­la, sağ elin iki par­ma­ğıy­la kurt işa­re­ti yap­mak­la mil­li­yet­çi olu­na­ma­ya­ca­ğı gi­bi ro­ze­ti sağ ya­ka­ya iliş­tir­mek, saa­ti sağ bi­le­ğe tak­mak­la da sağ­cı olu­na­maz. “Sağ­cı­yım!” de­mek­le sağ­cı olu­na­ma­ya­ca­ğı gi­bi “Sol­cu­yum!” de­mek­le de sol­cu olu­na­maz.
Ki­mi ile­ri­ci ku­ru­luş­la­ra gi­rip üye ol­mak­la, so­kak­lar­da ve alan­lar­da boy gös­te­rip ba­ğı­rıp ça­ğır­mak­la, taş­kın dav­ra­nış­lar­la sol­cu olun­maz. Yan­daş­lık, bi­çim­den çok öz­le, res­mî ve özel ya­şa­mın­da­ki tu­tum­lar­la, il­ke­le­ri sa­vu­nup ger­çek­leş­tir­me ça­lış­ma ve ça­ba­la­rıy­la ger­çek olur. Baş­ka­la­rı­nı al­dat­tı­ğı­nı sa­nan­lar, bil­me­li­dir­ler ki ön­ce ken­di­le­ri­ni al­da­tır­lar, il­ke­le­re ver­dik­le­ri za­rar­dan da pay­la­rı­na dü­şen­le­ri er-geç alır­lar.

ÖZET

Sağ­cı­lık sol­cu­luk gös­te­riş işi de­ğil, ki­şi­lik ve il­ke­li­lik­tir. Es­ki­ye bağ­lı­lık­la ye­ni­ye açı­lım ay­rı­mı baş­lı­ca öl­çü­dür. Ana­mal­cı dü­ze­ne kar­şı, eko­no­mik ve si­ya­sal ya­pı­nın hal­ka yay­gın ya­ra­rın­dan ya­na, top­lum­cu, ile­ri­ci bir dü­zen sol­cu­lu­ğu an­la­tır­ken, sağ­cı­lık du­ra­ğan, es­ki ya­pı özel­lik­le­ri­ni ko­ru­yan bir an­la­yı­şı özet­ler.
Sağ­cı­lık ve sol­cu­luk lâf­la ol­maz. Sağ­cı ve sol­cu ol­mak, özel­lik­le sol­cu ol­mak ko­lay de­ğil­dir. Sağ­cı ya da sol­cu ol­mak için duy­gu­sal­lık de­ğil, dü­şün­ce du­ru­lu­ğu; özen­ti de­ğil iç­ten­lik­li özen; gös­te­riş de­ğil söy­lem ve ey­lem bir­li­ği; ge­li­şi­gü­zel­lik de­ğil, il­ke­li­lik-tu­tar­lı­lık; ala­nın­da güç­lü ve et­kin ol­mak ge­re­kir. Fran­sa ve Gü­ney Ame­ri­ka ül­ke­le­rin­de sa­ğa açı­lım­lar dik­kat çe­ker­ken ül­ke­miz­de din­ci­li­ğin öne çık­ma­sı il­ginç bir rast­lan­tı­dır.