PKK de­ğer­le­ri­mi­zi ya­kı­yor; de­ğer­le­ri­mi­zi yı­kı­yor.
Hiç­bir Kürt, Türk Bay­ra­ğı­’nı ya­ka­rak Ata­türk hey­ke­li­ni yı­ka­rak Türk ile bir­le­şe­mez.
Sa­nı­yo­rum ki­mi­le­ri­nin ama­cı da bu!..
IŞİD te­rö­rüy­le Mus­ta­fa Ke­ma­l’­in ne il­gi­si var?
Mus­ta­fa Ke­mal anı­tı­na sal­dı­rır­san han­gi Tür­k’­ü ya­nın­da bu­la­bi­lir­sin ki?
Türk Bay­ra­ğı­’nı ya­kar­san han­gi bir­lik-be­ra­ber­lik­ten söz ede­bi­lir­sin ki?
De­mek ki...
Bay­rak­lar, sem­bol­ler önem­li...
O hal­de de­vam...
Ön­ce­ki ya­zı­da, IŞİD bay­ra­ğı­nın ta­ri­hi kö­ken­le­ri­ne ve İs­lam ezo­te­riz­min­de­ki an­lam­la­rı­na de­ğin­miş­tik.
Bu­gün, in­san­lık ta­ri­hi bo­yun­ca si­yah ren­gin ve Hz. Mu­ham­me­d’­in si­yah Ukab ad­lı san­ca­ğı­nın an­lam­sal ola­rak ne­re­le­re uzan­dı­ğı­nı an­la­ma­ya ça­lı­şa­ca­ğız.
Ön­ce­lik­le ha­tır­lat­ma; Ukab ki­mi kay­nak­lar­da “toz, du­ma­n” ola­rak geç­se de, kul­la­nıl­dı­ğı dö­nem­ler­de­ki an­la­mı­nın “kar­tal ve/ve­ya kar­tal ta­kım­yıl­dı­zı­” ol­du­ğu­nu bi­li­yo­ruz.
Ba­zı kay­nak­lar, bu san­ca­ğın Hz. Mu­ham­med za­ma­nın­dan be­ri açıl­ma­dı­ğı­nı ve Ahir Za­ma­n’­da Meh­di­’nin aça­ca­ğı­nı söy­le­se de; ta­ri­hi ka­nıt­lar­la san­ca­ğın çe­şit­li se­fer­ler­de (ör­ne­ğin Ye­ni­çe­ri­le­r’­e kar­şı “Va­ka-i Hay­ri­ye­” sı­ra­sın­da) açıl­dı­ğı­nı bi­li­yo­ruz.
Si­yah önem­li...
Tah­min ede­bi­le­ce­ği­niz gi­bi, İs­la­mi re­fe­rans­la­rı olan bir­çok dev­let, bir­çok ha­re­ket si­yah ren­gi ve kar­tal sem­bo­lü­nü bir şe­kil­de kul­lan­dı/kul­la­nı­yor.
Pe­ki... İs­la­mi re­fe­rans­lar dı­şın­da kar­ta­lı ya da si­yah renk­li bay­ra­ğı kul­la­nan yok mu? El­bet­te var: Anar­şist­le­r’­in bay­ra­ğı da, Na­zi­le­rin as­ke­ri ko­lu Waf­fen SS’­in si­yah bay­ra­ğı da bil­dik­le­ri­miz ara­sın­da...
Kar­tal ise, Ro­ma İm­pa­ra­tor­lu­ğu­’n­da da var, Sel­çuk­lu­la­r’­da da var. Na­pol­yo­n’­un kul­lan­dı­ğı Fran­sız im­pa­ra­tor­luk sem­bo­lün­den Mı­sır bay­ra­ğı­na ka­dar dün­ya coğ­raf­ya­sın­da var ol­muş sem­bol ola­rak kar­şı­mı­za çı­kı­yor.
Kar­tal gök­yü­zü­nün en iri- en yır­tı­cı kuş­la­rın­dan; ta­rih bo­yun­ca bir güç sim­ge­si
ol­ma­sı­na şa­şır­ma­mak ge­re­kir.
Sa­de­ce İs­la­mi kay­nak­lar­da de­ğil, Hris­ti­yan ve Mu­se­vi kay­nak­la­rın­da da kar­tal ile il­gi­li çok faz­la gön­der­me­ye rast­lı­yo­ruz. Hz. İsa’­nın ya da me­lek­le­rin kar­tal ile öz­deş­leş­ti­ril­di­ği­ni bi­li­yo­ruz. Ke­za...
Ze­us’­un da, ra­hip­le­rin de, bir çok im­pa­ra­to­run da bir şe­kil­de ki­mi za­man sem­bo­lü, ki­mi za­man gü­cü­nü da­yan­dır­dı­ğı ezo­te­rik nes­ne­si ola­gel­di. Yi­ne Şa­man dün­ya tas­vi­rin­de en te­pe­de­ki kuş­lar­dan bir ta­ne­si kar­ta­l’­dı.
En te­mel­de kar­ta­l’­ın, il­kel ve ko­lek­tif bir “Ba­ba­” sim­ge­si ol­du­ğu­nu çe­şit­li araş­tır­ma­lar­dan bi­li­yo­ruz. (Çift Baş­lı Kar­tal ko­nu­su­na çok faz­la de­ğin­mi­yo­ruz, o baş­ka bir ya­zı­nın ko­nu­su ola­bi­lir. Me­rak­lı okur Sü­mer­le­r’­e ve Hi­tit­le­r’­e göz ata­bi­lir.)

Si­ya­h’­ın öne­mi

IŞİ­D’­in bay­ra­ğın­dan çık­tık ne­re­le­re gel­dik...
İn­san­lı­ğın or­tak sem­bol­le­ri, özel­lik­le ata­er­kil fi­gür­ler gü­nü­müz dün­ya­sı­nı be­lir­le­me­ye, iş­gal et­me­ye de­vam edi­yor.
Ki­min ta­ra­fın­dan bak­tı­ğı­nı­za gö­re, kar­tal ki­mi za­man ölü­mün ve kor­ku­nun, ki­mi za­man da ada­le­tin sem­bo­lü ola­bi­li­yor.
Tıp­kı si­yah ren­gin ki­mi za­man ölü­mün, ce­hen­ne­min ren­gi olup; ki­mi za­man da aş­kın­lı­ğın, tam­lı­ğın ren­gi ol­ma­sı gi­bi...
Gü­nü­müz­de si­ya­hın mo­dern in­sa­nın al­gı­sın­da­ki ilk çağ­rı­şı­mı ka­ram­sar­lık, kö­tü­lük, acı ve ben­ze­ri gö­re­ce olum­suz kav­ram­lar olu­yor. An­cak...
Bu ren­gin, in­san­lık ta­ri­hi bo­yun­ca ge­çir­di­ği an­lam­sal ev­ri­min izi­ni sür­dü­ğü­müz­de, kar­şı­mı­za il­ginç bil­gi­ler çı­kı­yor.
El­bet­te, ge­ce­nin ka­ran­lı­ğın­dan kor­kan ve sa­vun­ma­sız his­se­den ilk in­sa­nın ko­lek­tif bi­linç­dı­şı­mı­za bı­rak­tı­ğı kor­kuy­la do­lu “o­lum­su­z” mi­ra­sı yad­sı­ma­ya­ca­ğız. Ren­gin en te­mel be­lir­le­yen­le­rin­den bi­ri­si ko­lek­tif bi­linç­dı­şı­mız­da­ki bu “o­lum­su­z” kod­la­rı.
An­cak za­man için­de, tam­lı­ğın ve bir­li­ğin ren­gi ha­li­ne gel­di­ği­ni de gö­rü­yo­ruz.
Yok­sa İs­la­m’­da H­ris­ti­yan­lı­k’­ta, Mu­se­vi­li­k’­te din adam­la­rı­nın ağır­lık­lı ola­rak si­yah el­bi­se­ler giy­me­si­ne bir an­lam ve­re­mez­dik. El­bet­te bu­nun, di­ni oto­ri­te­le­rin,in­sa­nın “ar­ka­ik ak­lı­nı­” bi­linç­siz­ce kor­ku­ta­rak et­ki­le­me yö­nün­de kul­lan­dık­la­rı ezo­te­rik bir bil­gi/tak­tik ol­du­ğu­nu da dü­şü­ne­bi­li­riz. Fa­kat...
Bi­raz kur­ca­la­dı­ğı­mız­da kar­şı­mı­za kar­ta­l’­ın ata­er­kil gön­der­me­si­nin ter­si­ne, ana­er­kil bir an­lam çı­kı­yor.
Çin kay­nak­lı Yin-Yang fel­se­fe­sin­de di­şil ka­rak­ter Yin si­ya­h’­tır.
Hin­du tan­rı­ça­sı Ka­li ke­li­me ola­rak da si­yah an­la­mı­na gel­mek­te­dir.
Ge­nel ola­rak Ana Tan­rı­ça fi­gür­le­ri­nin si­yah­la öz­deş­leş­ti­ril­di­ği­ni bi­li­yo­ruz. Ana­do­lu­’ya bak­tı­ğı­mız­da Ki­be­le­’nin ve onun ar­dıl­la­rı İsis, Ar­te­mis, Dia­na ve ben­zer­le­ri­nin de si­yah­la öz­deş­leş­ti­ği­ni gö­re­bi­li­riz.
Za­man için­de, ki­mi ka­rak­ter­ler­de bu be­yaz­la ta­nım­lan­sa da en te­mel­de si­yah; di­şil, do­ğur­gan ve tam­lı­ğı be­lir­le­yen bir renk ola­rak kar­şı­mı­za çı­kı­yor.
Ka­be­’nin si­yah bir küp ol­ma­sı­nı yi­ne bu ana tan­rı­ça kül­tü­ne bağ­la­yan ve bir tür dün­ya­nın rah­mi/ru­hu ola­rak gö­ren an­la­yış­lar da mev­cut. (Ha­cer-ül Es­ved ve Mev­la­na’nın ta­nım­la­dı­ğı bi­lâ levn ko­nu­su­na hiç gir­me­ye­lim.)
Gö­rül­dü­ğü gi­bi...
Kar­ta­l’­ın ata­er­kil­li­ğiy­le Si­ya­h’­ın ana­er­kil­li­ği­nin bi­le­şi­min­den, mü­kem­mel de­re­ce­de psi­ko­lo­jik et­ki­si olan bir tür sem­bo­lizm or­ta­ya çı­kı­yor.
Tam­lı­ğın, kao­sun, do­ğur­gan­lı­ğın, ge­ce­nin ren­gi si­yah, kar­tal gön­der­me­siy­le bir­leş­ti­ğin­de in­sa­nın ta­rih­sel bi­linç­dı­şın­da yüz bin­ler­ce yıl­dır bi­rik­tir­di­ği Mut­lak Güç is­ten­ci­nin or­ta­ya çık­ma­sı çok da şa­şı­rı­la­cak bir şey de­ğil.
Evet...
Sem­bol­le­rin in­san üze­rin­de­ki et­ki­si san­dı­ğı­mız­dan çok da­ha faz­la.
Bu ne­den­le bu­gün, üze­rin­de be­yaz ya­zı­lar olan si­yah bir ku­ma­şın ken­di­si­ne doğ­ru yak­laş­tı­ğı­nı gö­ren bü­yük ço­ğun­luk kor­kuy­la do­lar­ken, bir kı­sım in­san da, bir umut, ke­ha­net edi­len za­man­la­rın yak­laş­tı­ğı­nı dü­şü­nü­yor.
Or­ta­do­ğu ba­tak­lı­ğın­da­ki sem­bol­ler üze­rin­den sa­vaş­lar sür­me­ye de­vam edi­yor.
Bu ne­den­le...
IŞİD bay­ra­ğın­dan kor­kan İs­tan­bu­l’­un gö­be­ğin­de Türk Bay­ra­ğı ya­kı­yor.
Bil­mi­yor ki...
Bu­gün bo­ğa­zı­na IŞİD bı­ça­ğı da­yan­mı­yor ise, o kır­mı­zı ze­min üze­rin­de­ki hi­lal ve yıl­dı­zın gü­cü sa­ye­sin­de­dir.