Yönetim ustalığı-sanatı diyebi­leceğimiz siyaset, kendini bu konuya verenlerle onları seçimlerde işbaşına getirip denetleyen seçmenlerin ortak alanıdır. Sorumluluk hem seçilenler hem de seçenler için vardır. Koyu partizanlık ve her yolu geçerli saya­rak oy toplama çabalarıyla oluşan iktidarın kaynağı-temeli temiz sayıla­maz. Kendilerini, çevrelerini düşünen yöneticilerin yararlılık savları asla geçerli değildir. Propaganda sırasında “ulusun tümünü temsil ettiğini” söyleyip başta muhalefet, kendilerine karşı olan herkesi dışlayan, onlara yakışıksız sözlerle saldıranların inan­dırmaları olanaksızdır. Beslemeleri, uyduları ve çıkarcılarıyla oluşan güce dayananlar kendi boşluklarıyla yanılıp giderler. Bu nedenle kullanılan dilden, uygulanan işlemlerden, tutum ve davranışlara kadar uzanan çizgide temiz ahlâkın, bilginin ve iyi niyetin ördüğü in­sanlık dokusunun varlığı aranır.

Toplumsal yaşamımızda olması gerekenlerle olmaması gerekenler arasındaki çizgi sık sık değişerek duygu ve düşünce dalgalanmalarına neden oluyor. Bir yerde görmek ya da bulmak istediklerinizin tersiyle karşılaşıyor, bir yerde de görmek ya da almaktan kaçınacağınızı sandık­larınızın yerine ilgi duyulacaklarla hayrete düşüyorsunuz. Kişiler için de böyle. Yaşları, bulundukları kat, öğrenim düzeyleriyle saygınlıkları kuşku vermeyecek sanılan kimileri düş kırıklığına uğratıyor, ummadığınız kimileri de kişilik ve nitelik seçkinli­ğiyle hayranlık duyuruyor. Özellikle siyasal kesimde yanılmaya, açıklarına tanıma tersliklerine sık rastlanıyor. Kişiliği dokuyan değerlerin edinil­mesine aileden başlanıyor. Gerçek­te, okul eğitiminin temelinde ailenin payı büyüktür. Bilmeliyiz ki biz dünün çocuklarıyız, bugünün çocukları da yarının büyükleridir. Yurttaşların yetişmesinde devletin sorumluluğu da yadsınamaz. Her şeyin başında gelmesi gereken “in­sanlık anlayışı” hepimizin yaşam ölçütüdür. Ahlak ve hukukla güven­ceye alınan bu anlayışı varlığımızın kaynağı bilerek yaşamak, yaşatmak sorumluluğunu da içeren-kapsayan bir erdem koşuludur.

Öyle olaylarla karşılaşıyoruz ki duygu yıkımına uğruyoruz. Tartış­malar, kavgalar, okumaktan kaçın­dığımız, üzüntüye boğan haberler, yönetimde görev almış kimilerinin çirkin dilleri, bağnaz yaklaşımları, toplumu ayrıştıran, insanı utandıran tutum ve davranışları, değişik suçlar, insanlıkla ve kişilikle bağdaşmayan nice kötü durumlar. Sevgiyi, saygıyı, güveni yok eden bencillikler, aykırı­lıklar, bozulmalar ve yıkımlar. Ruhsal ve duygusal sarsıntılara neden olan beklenmedik olumsuzluklar.

Günümüz için değinmekte yarar var, siyaset gerginlik yaratmak değil, gerginlik yaratmamak, varsa gider­mek becerisidir. Bir adamın peşine takılıp militanlık yapmaktan başka bir şey düşünmeyenler, halka hizmet için bir çabası olmayanlar, yönetim için önerileri ve çalışması bulunma­yanlar, toplumsal esenlik, mutluluk, barış ve güvenlik için girişimlerde geri kalanlar yarar gösteremez. Yan gelip yatmak, ödenek ve yol­luk almak, parmak kaldırmak­la tanımlanan yasama organı üyeliğiyle yetinenlerin tutumu demokrasinin çıkmazlarıdır. Ya­pılacak çok iş, alınacak çok yol var.